Veníte, exsultémus Dómino; *
iubilémus Deo salutári nostro.
Præoccupémus fáciem eius in confessióne, *
et in psalmis iubilémus ei.

Quóniam Deus magnus Dóminus, *
et rex magnus super omnes deos.
Quia in manu eius sunt profúnda terræ, *
et altitúdines móntium ipsíus sunt.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, *
et siccam manus eius formavérunt.

Veníte, adorémus et procidámus, *
et génua flectámus ante Dóminum qui fecit nos,
quia ipse est Deus noster, *
et nos pópulus páscuæ eius et oves manus eius.

Utinam hódie vocem eius audiátis: *
"Nolíte obduráre corda vestra,
sicut in Meríba secúndum diem Massa in desérto, ubi tentavérunt me patres vestri: *
probavérunt me, etsi vidérunt ópera mea.

Quadragínta annis tæduit me generatiónis illíus, *
et dixi: Pópulus errántium corde sunt isti.
Et ipsi non cognovérunt vias meas; ídeo iurávi in ira mea: *
Non introíbunt in réquiem meam".

Glória Patri, et Fílio, *
et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, *
et in sæcula sæculórum. Amen.