Garść informacji:

W Omurze i Nagasaki w Japonii, w latach 1614-1632, śmierć poniósł wielki zastęp męczenników. Z rozkazu naczelnego dowódcy wojska Tokugawy Yeyasu, ścięto Alfonsa Navarrete († 1617), Hiszpana, wikariusza prowincjalnego Braci Kaznodziejów.
Po nim sławne męczeństwo poniosło jedenastu prezbiterów z Europy, siedmiu zakonników oraz dwadzieścioro dwoje mężczyzn i kobiet z Japonii. Wszyscy oni byli w ten czy inny sposób włączeni przez profesję do Zakonu Kaznodziejskiego (jako nowicjusze, bracia współpracownicy oraz członkowie Trzeciego Zakonu). Ich towarzyszami w wierze i męczeństwie było sześćdziesięciu trzech członków Bractwa Różańcowego oraz innych dwudziestu dwóch chrześcijan świeckich, z których czworo poniosło śmierć w habicie Zakonu. Ich ciała spalono, a prochy rozrzucono.
Papież bł. Pius IX w 1867 roku uroczyście włączył ich do grona błogosławionych wraz z innymi, którzy w owym czasie ponieśli śmierć męczeńską.
W latach 1633-1637 powstał nowy zastęp szesnastu męczenników pracujących w Nagasaki w Japonii dla zbudowania Kościoła. Byli pośród nich prezbiterzy i świeccy. Wszyscy ponieśli tam mękę rozwidlonego krzyża oraz jamy, a ich ciała spalono i prochy rozrzucono.
Dziewięciu z nich to Japończycy, czterech pochodziło z Hiszpanii, jeden z Francji, inny z Italii, a jeszcze inny z Manili. Byli członkami Rodziny Dominikańskiej bądź z nią złączeni. Dziewięciu z nich to prezbiterzy: Dominik Ibańez de Erquica († 1633), Jakub Kyushei Gorobioye Tomonaga († 1633), Łukasz Alonso a Spiritu Sancto († 1633), Jordan Ansalone a Sancto Stephano († 1634), Tomasz Hioji Rokuzayemon Nishi († 1634), Antoni González († l637), Wilhelm Courtet († 1637), Michał de Aozaraza († 1637) i Wincenty Schiwozuka († 1637); dwaj bracia współpracownicy: Franciszek Schoyemon († 1633) i Mateusz Kohioye († 1633); trzej świeccy współpracownicy i katechiści: Michał Kurobioye († 1633), Łazarz de Kyoto († 1637) oraz Wawrzyniec Ruiz de Manila († 1637), ojciec rodziny, który stał się pierwszym męczennikiem Kościoła filipińskiego.
Papież Jan Paweł II 18 października 1987 roku uroczyście ogłosił ich świętymi. Dali oni piękny przykład jedności w wielości oraz chrześcijańskiej wspólnoty w Rodzinie Dominikańskiej.