|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum
|
|
|
Kolor szat:
|
Poniedziałek, 21 września 2026
ŚW. MATEUSZA, APOSTOŁA I EWANGELISTY
Święto
|
 |
Godzina Czytań
(monastyczna LG)
K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Chwała wam, Apostołowie,
Na dwunastu tronach w niebie;
Sam was Jezus przygotował
I na krańce posłał świata.
2 Z was, kamieni drogocennych,
On uczynił fundamenty,
Aby na nich wznieść swe Miasto,
Gdzie Baranek jest światłością.
3 Cały Kościół was wysławia,
Zaślubiony Chrystusowi,
Wdzięczny wam za nauczanie
I za waszej krwi ofiarę.
4 Kiedy świat dobiegnie kresu,
Odkupiciel przyjdzie w chwale;
Otoczony waszym gronem
Będzie sądził ludzkie czyny.
5 Więc już teraz was prosimy:
Umocnijcie nas modlitwą,
By zasiane przez was ziarno
Wieczny plon wydało w niebie.
6 Cześć niech będzie Chrystusowi,
Który wybrał was na posłów
Miłosierdzia swego Ojca
I napełnił Duchem Świętym. Amen.
1 ant.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, * ich słowa aż po krańce świata.
Psalm 19 A
Chwała Boga Stwórcy i Prawodawcy
Nawiedzi nas z wysoka Wschodzące Słońce, aby nasze kroki skierować na drogę pokoju (Łk 1, 78. 79)
Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy wiadomość przekazuje.
Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.
Tam słońcu namiot postawił, †
a ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, *
cieszy się jak siłacz ruszający do biegu.
Ono wschodzi na krańcu nieba †
i biegnie aż po drugi kraniec, *
a nic przed jego żarem się nie schroni.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, / ich słowa aż po krańce świata.
2 ant.
Pokolenie pokoleniu głosić będzie Twoje dzieła * i zwiastować Twe potężne czyny.
Psalm 72
Królewska władza Mesjasza
Otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę (Mt 2, 11)
Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu,
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.
Niech góry przyniosą pokój ludowi, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu, †
będzie ratował dzieci biedaków *
i zmiażdży ciemiężycieli.
Będzie żył długo jak słońce, *
jak księżyc, z pokolenia na pokolenie.
Będzie jak deszcz spadający na trawę, *
jak rzęsista ulewa, co nawadnia ziemię.
Za dni jego sprawiedliwość zakwitnie *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Wrogowie będą bić przed nim pokłony, *
a przeciwnicy pył będą lizali.
Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.
Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.
Wybawi ich od krzywdy i przemocy, *
gdyż krew ich cenna jest w jego oczach.
Będzie żył i przyniosą mu złoto z Saby, †
zawsze będą się modlić za niego, *
nieustannie błogosławić mu będą.
Obfitość zboża będzie na ziemi, †
szczyty pagórków zaszumią kłosami jak Liban *
i rozmnożą się mieszkańcy miast jak polna trawa.
Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, *
który sam czyni cuda.
Na wieki niech będzie błogosławione Jego imię, †
a Jego chwała niech wypełni ziemię. *
Niech się tak stanie, niech się stanie!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Pokolenie pokoleniu głosić będzie Twoje dzieła / i zwiastować Twe potężne czyny.
3 ant.
Psalm śpiewajcie Panu, * który mieszka na Syjonie, głoście Jego dzieła wśród narodów.
Psalm 9
Dziękczynienie za zwycięstwo
"I znowu przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych"
Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim, *
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą, *
zaśpiewam psalm na cześć Twego imienia, Najwyższy.
Bo ustępują moi wrogowie, *
padają i giną przed Twoim obliczem.
Tyś sądu mojego się podjął i sprawy, *
zasiadłeś na tronie jako sędzia sprawiedliwy.
Rozgromiłeś pogan, wygubiłeś grzeszników, *
na wieki wymazałeś ich imię.
Upadek wrogów wieczystą ich ruiną, *
przepadła pamięć o miastach zburzonych przez Ciebie.
A Pan zasiada na wieki, *
przygotował swój tron, by sądzić.
Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, *
rozstrzygał bezstronnie sprawy narodów.
Schronienie w Panu znajdzie uciśniony, *
ucieczkę w czasie utrapienia.
Ufają Tobie znający Twe imię, *
bo nie opuszczasz, Panie, tych, co Cię szukają.
Psalm śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, *
głoście Jego dzieła wśród narodów,
Bo mściciel krwi pamięta o nich, *
nie zapomniał wołania ubogich.
Zmiłuj się nade mną, Panie, †
zobacz, jak jestem poniżony *
przez tych, którzy mnie nienawidzą;
Ty, który mnie dźwigasz spod bram śmierci, †
bym głosił całą Twą chwałę w bramach Córy Syjonu *
i radował się Twoją pomocą.
Poganie wpadli do dołu, który sami kopali, *
w sidle przez nich ukrytym noga ich uwięzła.
Pan się objawił i sąd przeprowadził, *
w dzieła rąk swoich uwikłał się grzesznik.
Niech precz odejdą grzeszni do krainy umarłych, *
wszystkie narody, co zapomniały o Bogu.
Gdyż ubogi nigdy nie będzie zapomniany, *
a ufność nieszczęśliwych nie zawiedzie na wieki.
Powstań, Panie, by nie zwyciężył człowiek, *
osądź narody przed Twoim obliczem.
Przejmij ich, Panie, bojaźnią, *
niech wiedzą poganie, że są tylko ludźmi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Psalm śpiewajcie Panu, / który mieszka na Syjonie, głoście Jego dzieła wśród narodów.
K.
Głoście wśród narodów, że Pan jest Królem.
W.
Każdego dnia głoście Jego zbawienie.
|
|
Z Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan
|
4, 1-16
|
Bracia! Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.
Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi Pismo: "Wstąpiwszy do góry, wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary". Słowo zaś "wstąpił" cóż oznacza jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi? Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić. I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa. Chodzi o to, abyśmy już nie byli dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki, na skutek oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu. Natomiast żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową - ku Chrystusowi. Z Niego całe Ciało - zespalane i utrzymywane w łączności dzięki całej więzi umacniającej każdy z członków stosownie do jego miary - przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.
|
|
|
|
K.
Nie z woli ludzkiej zostało przyniesione proroctwo.
W.
Kierowani Duchem Świętym / mówili od Boga święci ludzie.
K.
Pan udziela mądrości, z ust Jego pochodzi wiedza i roztropność.
W.
Kierowani Duchem Świętym / mówili od Boga święci ludzie.
1 ant.
Jesteśmy pomocnikami Boga, * wy zaś jesteście Bożą budowlą.
Psalm 46
Bóg schronieniem i mocą
Nadadzą Mu imię Emmanuel, to znaczy: "Bóg z nami" (Mt 1, 23)
Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, *
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
i góry zapadły w otchłań morza.
Niech jego wody burzą się i kipią, *
niech góry się chwieją pod jego naporem;
Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną!
Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje, *
Bóg je wspomoże o świcie.
Zaszemrały narody, wzburzyły się królestwa, *
zagrzmiał głos Jego i rozpłynęła się ziemia.
Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną!
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.
On uśmierza wojny aż po krańce ziemi, †
On kruszy łuki i łamie włócznie, *
a tarcze ogniem pali.
"Połóżcie temu kres, a we Mnie Boga uznajcie, *
wywyższonego wśród narodów, wywyższonego na ziemi".
Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Jesteśmy pomocnikami Boga, / wy zaś jesteście Bożą budowlą.
2 ant.
Bóg jest naszym Bogiem, * On nas będzie prowadził.
Psalm 48
Dziękczynienie wyzwolonego ludu
Uniósł mnie anioł na górę wielką i ukazał mi Miasto Święte, Jeruzalem (Ap 21, 10)
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *
w mieście Boga naszego.
Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *
radością jest całej ziemi.
Góra Syjon, kres północy, *
jest miastem wielkiego Króla.
Bóg w zamkach swoich *
okazał się obroną.
Oto połączyli się królowie *
i wspólnie natarli.
Zaledwie ujrzeli, zdrętwieli, *
zmieszali się i uciekli.
Chwyciło ich drżenie, *
jak ból rodzącą kobietę.
Jak wiatr ze wschodu, *
który okręty z Tarszisz druzgocze.
Cośmy słyszeli, to zobaczyliśmy *
w mieście Pana Zastępów,
W mieście naszego Boga. *
Bóg je umacnia na wieki.
Rozważamy, Boże, łaskawość Twoją *
we wnętrzu Twej świątyni.
Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja †
sięga po krańce ziemi. *
Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.
Niech się weseli góra Syjon, †
niech się radują miasta Judy *
z powodu Twych wyroków.
Obejdźcie Syjon dokoła, *
policzcie jego wieże.
Przypatrzcie się jego murom, †
zobaczcie jego warownie, *
by powiedzieć przyszłym pokoleniom,
Że Bóg jest naszym Bogiem na wieki *
i On nas będzie prowadził.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Bóg jest naszym Bogiem, On nas będzie prowadził.
3 ant.
Niech Bóg nam ukaże pogodne oblicze * i niech nam błogosławi.
Psalm 67
Niech wszystkie narody wysławiają Boga
Wiedzcie, że to zbawienie Boże posłane jest do pogan (Dz 28, 28)
Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi, *
niech nam ukaże pogodne oblicze,
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.
Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Niech się narody cieszą i weselą, †
bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Ziemia wydała swój owoc, *
Bóg, nasz Bóg, nam pobłogosławił.
Niech nam Bóg błogosławi *
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Niech Bóg nam ukaże pogodne oblicze i niech nam błogosławi.
K.
Pan ukazał swoje zbawienie.
W.
Na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Homilia świętego Bedy Czcigodnego, kapłana
(Homilia 21)
Jezus ujrzał Lewiego i wybrał go w swoim miłosierdziu
"Jezus ujrzał człowieka siedzącego przy cle, imieniem Mateusz, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną»". Ujrzał go Jezus nie tyle oczyma ciała, ile pełnym zamiłowania wejrzeniem ducha. Ujrzał celnika, a ponieważ w tym wejrzeniu było miłosierdzie i wybranie, dlatego rzekł mu: "Pójdź za Mną". Pójdź za Mną, to znaczy: naśladuj Mnie. Pójdź za Mną nie oznaczało "idź za Mną", lecz naśladuj Mnie życiem. Albowiem "kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak On postępował".
"On wstał i poszedł za Nim". Nie należy się temu dziwić, że na pierwsze słowa Pana celnik opuścił swoje przyziemne zyski, pozostawił to, co uzbierał, i przystał do Tego, który w jego oczach niczego nie posiadał. Albowiem Pan, który go wzywał słowami, przyciągnął go również wewnętrznym pouczeniem ducha: oświecił go światłem swej łaski i dzięki temu celnik zrozumiał, że Ten, który na ziemi kazał porzucać dobra świata, był mocen obdarzać niezniszczalnymi skarbami w niebie.
"Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami". Nawrócenie się jednego celnika było dla wielu innych celników i grzeszników przykładem skruchy i przebaczenia. Piękna to i prawdziwa zapowiedź tego, co miało nastąpić: przyszły apostoł i nauczyciel narodów już u samego początku swojego nowego życia pociąga za sobą ku zbawieniu licznych grzeszników; świeżo pozyskany dla wiary od razu ją głosi, jak to będzie czynić i później, wtedy gdy już będzie pełen zasług i cnót. Ale jeżeli pragniemy doszukać się głębszego znaczenia tych wydarzeń, to powiemy, że Mateusz nie tylko w swoim domu przygotował przyjęcie dla Pana, ale daleko wdzięczniej zgotował Mu je w swoim sercu przez wiarę i miłość. Sam Pan stwierdza to w tych słowach: "Oto stoję u drzwi i pukam: jeśli kto posłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną".
A usłyszawszy Jego głos, wtedy otwieramy mu drzwi i wpuszczamy do naszego wnętrza, gdy chętnym sercem dajemy posłuch Jego upomnieniom, czy to jawnym, czy też skrytym, i gdy czynem przykładamy się do wykonania tego, cośmy poznali, że należy dokonać. Pan zaś przychodzi, aby z nami wieczerzać, a my z Nim; albowiem przebywa On w sercach wybranych przez łaskawą swoją miłość w tym celu, by je wciąż żywić światłem swojej obecności. Pragnie On bowiem, abyśmy coraz bardziej kierowali się ku rzeczom niebiańskim, a te nasze dążenia radują Go niczym wyborna uczta.
|
|
|
|
W.
Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, ale w niebie.
W.
Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i twoje serce.
K.
Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
W.
Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i twoje serce.
Ant.
Cieszcie się i radujcie, * bo wasze imiona zapisane są w niebie.
Pieśń (Iz 61, 6-9)
Przymierze Pana z Jego kapłanami
Bóg sprawił, żeśmy mogli się stać sługami Nowego Przymierza (2 Kor 3, 6)
Nazwą was kapłanami Pana, *
otrzymacie imię sług naszego Boga.
Zużytkujecie bogactwo narodów, *
ich dobrobyt stanie się waszą własnością.
Ponieważ hańba tego ludu była zdwojona, *
poniżenie i zniewagi były ich udziałem,
Przeto w swej ziemi odziedziczą wszystko w dwójnasób *
i wiecznym szczęściem cieszyć się będą.
Gdyż Ja, Pan, praworządność miłuję, *
nienawidzę grabieży i gwałtu;
Z całą wiernością oddam im nagrodę *
i zawrę z nimi przymierze wieczyste.
Ich plemię będzie sławne wśród narodów, *
a ich potomstwo między ludami.
Wszyscy, którzy ich zobaczą, uznają, *
że oni są szczepem błogosławionym Pana.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Pieśń (Mdr 3, 7-9)
Przyszła chwała wybranych
Sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego (Mt 13, 43)
W dniu nawiedzenia Pana zajaśnieją sprawiedliwi *
i jak iskry rozbiegną się po ściernisku.
Będą sądzić ludy, zawładną narodami, *
a nad nimi Pan będzie królował na wieki.
Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę, †
wierni w miłości będą przy Nim trwali, *
bo łaska i miłosierdzie są dla Jego wybranych.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Pieśń (Mdr 10, 17-21)
Bóg Zbawcą swojego ludu
Ci, którzy zwyciężyli Bestię, śpiewają pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka (Ap 15, 2. 3)
Pan oddał świętym zapłatę za ich trudy *
i powiódł ich drogą cudowną.
Podczas dnia stał się dla nich osłoną, *
a światłem gwiazd wśród nocy.
Przeprawił ich przez Morze Czerwone, *
przeprowadził przez wody ogromne.
Zatopił ich nieprzyjaciół *
i wyrzucił z głębiny odmętów.
Sprawiedliwi zaś złupili bezbożnych †
i wywyższali, Panie, święte imię Twoje, *
zgodnie sławili Twą zwycięską rękę.
Usta bowiem niemych Mądrość otworzyła *
i głośnymi uczyniła niewprawne języki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Cieszcie się i radujcie, / bo wasze imiona zapisane są w niebie.
K.
Uczynię ich filarami w świątyni Boga mojego.
W.
I na nich imię Boga mojego napiszę.
|
|
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
|
Mt 9, 9-13
|
Gdy Jezus wychodził z Kafarnaum, ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej, imieniem Mateusz, i rzekł do niego: "Pójdź za Mną". On wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami.
Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: "Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?"
On, usłyszawszy to, rzekł: "Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary». Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników".
Po odczytaniu Ewangelii można dołączyć homilię wziętą z pism Ojców Kościoła; może ją także wygłosić przewodniczący albo wyznaczony przez przełożonego kapłan.
Błogosławieństwo i chwała,
mądrość i dziękczynienie,
cześć, moc i potęga Bogu naszemu na wieki. Amen.
Módlmy się.
Boże, w niewysłowionym miłosierdziu wybrałeś celnika Mateusza na apostoła, † spraw za jego wstawiennictwem, * abyśmy jak on szli za Chrystusem i wiernie przy Nim trwali.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
We wspólnym odprawianiu oficjum:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
