Powiedział już Pan przez usta proroka, czego pożądają owi niegodni pasterze; teraz wylicza ich zaniedbania. Występki owiec są powszechnie znane. Znikoma jest liczba mocnych i zdrowych, to znaczy wykarmionych prawdą, korzystających z pożywienia danego im z łaski Boga. Otóż niegodni pasterze wykorzystują nawet i takie. Mało tego, że nie zatroszczą się o te, które są słabe i chore, błąkające się i zagubione; ale jeszcze, ile tylko mogą, zabijają te, które są silne i zdrowe. A przecież one są pełne życia i Bóg miłosierny jest z nimi. Oni zaś, ci niegodni pasterze, na wszelki sposób chcą je pozbawić życia. Jakże to - zapytasz. Odpowiadam: swoim złym życiem i złym przykładem je zabijają. Nie bez powodu przypominał Paweł Tytusowi, wiernemu słudze Boga, pasterzowi jedynego Pasterza: "We wszystkim dawaj wzór dobrych uczynków własnym postępowaniem"; a do Tymoteusza zwraca się z tymi słowami: "Bądź wzorem dla wiernych".

Nawet i zdrowa owca, gdy widzi, że jej pasterz źle się prowadzi, nie będzie myślała o przykazaniach Pana, ale spojrzy tylko na człowieka i powie sobie w sercu: jeżeli i mój pasterz tak postępuje, to czemuż ja mam czynić inaczej? I w taki sposób on zabija tę zdrową owcę. A zatem, jeżeli takiej owcy odbiera życie, to jaki ma być los innych, skoro nawet te, które znalazł silne i zdrowe, a których sam nie umocnił, zabija swoim złym życiem?

Mówię to i powtarzam, bracia: te owce są pełne życia i umocnione słowem Pana, i zachowują one to, co od niego usłyszały: "Czyńcie i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie". Jednakże pasterz, który jawnie gorszy wiernych swoich złym życiem, prawdziwie zabija tych, którzy to widzą. I niech się nie rozgrzesza mówiąc sobie, że przecież tamten jeszcze jest przy życiu. To prawda, lecz niemniej on jest zabójcą. Człowiek rozwiązłych obyczajów, który patrzy pożądliwie na kobietę, już tym samym grzeszy, nawet gdy ona pozostaje czysta. Słowa Pana nie pozostawiają pod tym względem żadnych wątpliwości: "Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już w swoim sercu dopuścił się z nią cudzołóstwa". Cóż z tego, że nie wszedł do jej domu, skoro i tak jego serce zanurzało się w rozpuście?

Także i pasterz już samym tylko przykładem złego życia zabija prawdziwie, nawet zdrowe i silne owce. Ta, która go naśladuje, ginie; ta, która nie naśladuje, zachowuje życie; on jednakże ze swej strony zadaje śmierć jednej i drugiej. Tak też mówi prorok: "Zabijacie, co najlepsze, a owiec moich nie pasiecie".