|
|
W zgromadzeniu Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa:
|
|
Kolor szat:
|
Wtorek, 15 września 2026
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY BOLESNEJ
NIEWIASTY NOWEGO PRZYMIERZA
Patronki Zgromadzenia
Uroczystość
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji. |
|
|
|
Pozdrawiamy Cię, Dziewico Maryjo: * czcimy Cię, Matko cierpienia, wychwalmy Cię, Niewiasto Nowego Przymierza, * zawartego w Najdroższej Krwi Twojego Syna.
|
Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...
|
|
|
Ojcze święty, który zjednoczyłeś Dziewicę Bolejącą, Niewiastę Nowego Przymierza, z ofiarą Twojego Syna, † spraw, aby Kościół przez zasługi Najdroższej Krwi Chrystusa, narodzony z przebitego boku, * sprawował, z taką samą miłością jak Maryja, wielką tajemnicę odkupienia.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Godna podziwu matka zniosła wszystko, pokładając nadzieję w Panu
|
2 Mch 7, 1. 20-29
|
Czytanie z Drugiej Księgi Machabejskiej.
Siedmiu braci zostało schwytanych razem z matką. Bito ich biczami i rzemieniami, gdyż król Antioch chciał ich zmusić, aby skosztowali wieprzowiny zakazanej przez Prawo.
Przede wszystkim zaś godna podziwu i trwałej pamięci była matka. Przyglądała się ona w ciągu jednego dnia śmierci siedmiu synów i zniosła to mężnie. Nadzieję bowiem pokładała w Panu. Pełna szlachetnych myśli, zagrzewając swoje kobiece usposobienie męską odwagą, każdego z nich upominała w ojczystym języku. Mówiła do nich: "Nie wiem, w jaki sposób znaleźliście się w moim łonie, nie ja wam dałam tchnienie i życie, a członki każdego z was nie ja ułożyłam. Stwórca świata bowiem, który ukształtował człowieka i wynalazł początek wszechrzeczy, w swojej litości ponownie odda wam tchnienie i życie, dlatego że wy gardzicie nimi teraz dla Jego praw".
Antioch był przekonany, że nim gardzono, i dopatrywał się obelgi w tych słowach. Ponieważ zaś najmłodszy był jeszcze przy życiu, nie tylko dał mu ustną obietnicę, ale nawet pod przysięgą zapewnił go, że jeżeli odwróci się od ojczystych praw, uczyni go bogatym i szczęśliwym, a nawet zamianuje go przyjacielem i powierzy mu ważne zadania. Kiedy zaś młodzieniec nie zwracał na to żadnej uwagi, król przywołał matkę i namawiał ją, aby chłopcu udzieliła zbawiennej rady.
Po długich namowach zgodziła się nakłonić syna. Kiedy jednak nachyliła się nad nim, wtedy wyśmiewając okrutnego tyrana, tak powiedziała w języku ojczystym: "Synu, zlituj się nade mną. W łonie nosiłam cię przez dziewięć miesięcy, karmiłam cię mlekiem przez trzy lata, wyżywiłam cię i wychowałam aż do tych lat. Proszę cię, synu, spojrzyj na niebo i na ziemię, a mając na oku wszystko, co jest na nich, zwróć uwagę na to, że z niczego stworzył je Bóg i że ród ludzki powstał w ten sam sposób. Nie obawiaj się tego oprawcy, ale bądź godny braci swoich i przyjmij śmierć, abym w czasie zmiłowania odnalazła cię razem z braćmi".
Oto słowo Boże.
|
|
|
Ps 18, 2-3. 5-7. 19-20
Refren: Wzywałem Pana w moim utrapieniu.
Miłuję Cię, Panie, mocy moja. *
Panie, opoko moja i twierdzo, mój wybawicielu,
Boże, skało moja, na którą się chronię, *
tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono.
Refren: Wzywałem Pana w moim utrapieniu.
Ogarnęły mnie fale śmierci *
i zatrwożyły odmęty niosące zagładę.
Oplątały mnie pęta Otchłani, *
schwyciły mnie sidła śmierci.
Refren: Wzywałem Pana w moim utrapieniu.
Wzywałem Pana w moim utrapieniu, *
wołałem do mojego Boga;
i głos mój usłyszał ze swojej świątyni, *
dotarł mój krzyk do uszu Jego.
Refren: Wzywałem Pana w moim utrapieniu.
Napadli na mnie w dzień złowrogi, *
lecz Pan był moim obrońcą.
Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, *
ocalił, gdyż mnie miłuje.
Refren: Wzywałem Pana w moim utrapieniu.
|
|
|
Wielki znak ukazał się na niebie
|
Ap 12, 1-3. 7-12ab. 17
|
Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła.
Wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. A jest brzemienna. I woła, cierpiąc bóle i męki rodzenia.
I inny znak ukazał się na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach jego siedem diademów.
I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię; został strącony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie.
I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: "Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca, bo oskarżyciel braci naszych został strącony, ten, co dniem i nocą oskarża ich przed Bogiem naszym. A oni zwyciężyli dzięki krwi Baranka i dzięki słowu swojego świadectwa i nie umiłowali dusz swych aż do śmierci. Dlatego radujcie się, niebiosa i ich mieszkańcy!"
I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa, z tymi, co strzegą przykazań Boga i mają świadectwo Jezusa.
Oto słowo Boże.
|
|
|
por. J 19, 25
|
Alleluja, alleluja, alleluja.
Obok krzyża Jezusa stała Jego Matka,
nierozerwalnie złączona z dziełem odkupienia swojego Syna.
Alleluja, alleluja, alleluja.
|
|
Obok krzyża Jezusa stała Jego Matka
|
J 19, 25-27
|
Słowa Ewangelii według św. Jana.
Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.
Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: "Niewiasto, oto syn Twój". Następnie rzekł do ucznia: "Oto Matka twoja".
I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Oto słowo Pańskie.
|
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
|
|
|
|
Przyjmij, Ojcze święty, modlitwy i dary Twojego ludu za wstawiennictwem Matki Bolesnej, † która u stóp krzyża przylgnęła całkowicie do ofiary Nowego Przymierza * i uczyń nas ofiarą miłą Tobie.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
Posłannictwo Najświętszej Maryi Panny Bolesnej, "Niewiasty Nowego Przymierza"
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Tobie, wszechmogący i wieczny Boże, * nieustannie oddawali chwałę i wychwalali Twoją hojną miłość, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Ty w Chrystusie, swoim opatrznościowym postanowieniem, obdarowałeś nas zbawieniem. * Z Nim, nierozerwalnie złączona, stała pod Krzyżem Dziewica Maryja, najczulsza Matka. * Ty, Boże, przez zasługi Krwi naszego Zbawiciela, * uchroniłeś Ją od grzechu i dałeś rodzajowi ludzkiemu jako Niewiastę Nową, * wzór nowego stworzenia, poświęconego odkupieńczej misji Chrystusa. * Ona jest wywyższana ponad wszystkimi Aniołami i Świętymi, * Dziewica błogosławiona wstawia się za nami u Syna, * podczas gdy jesteśmy pogrążeni w grzechu i bólu, * ale napełnieni Duchem Świętym, pielgrzymujemy ku ojczyźnie niebieskiej, * gdzie jest pełnia radości, trwałe piękno i wieczne szczęście.
Dlatego zjednoczeni z Aniołami i Świętymi, śpiewamy hymn Twojej chwały, jednym głosem wołając...
|
|
|
|
Błogosławiona jesteś, Dziewico Maryjo: * Twój Syn, Jezus Chrystus, Baranek bez skazy, * przygotował Kościołowi, swojej Oblubienicy, Chleb i Wino nowej uczty weselnej.
|
|
|
|
Panie, nasz Boże, który nas nakarmiłeś przy stole Ciała i Krwi Chrystusa we wspomnienie Matki Bożej Bolesnej, Niewiasty Nowego Przymierza, † spraw za Jej macierzyńskim wstawiennictwem, * abyśmy przeżywali w życiu mękę i miłość Twojego Syna, którą sprawowaliśmy w tej tajemnicy.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
|
|
Można użyć formuły błogosławieństwa o Najświętszej Maryi Pannie - nr 15.
K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.
K. Bóg, który odkupił świat przez swojego Syna, zrodzonego z Maryi Dziewicy, * niech was obdarzy swoim błogosławieństwem.
W. Amen.
K. Niech was zawsze strzeże Maryja Dziewica, * która zrodziła Dawcę życia.
W. Amen.
K. Wam wszystkim tutaj zgromadzonym, aby obchodzić Jej uroczystość, * niech Bóg udzieli prawdziwej radości i szczęścia wiecznego.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, † i Duch Święty.
W. Amen.
|
|
