"Kresem Prawa jest Chrystus". On nie odciąga od Prawa, bo przecież doprowadza je do doskonałości w duchu. On jest pełnią Prawa, które jako prawodawca dopełnia i w sobie zamyka, przekładając jego literę w Ducha, wszystko jednocząc w sobie. Prawo zostało ożywione łaską i jej oddane: właściwości łaski i prawa nie zostały ze sobą przemieszane, lecz zachowane każdy w swoim porządku, ale cudownie przemienione tak, że to, co było ciężkie do zniesienia, niewolnicze i wiążące, stało się lekkie i prowadzące ku wolności, abyśmy już nie "pozostawali w niewoli żywiołów tego świata", jak mówi apostoł, ani poddani niewolniczemu jarzmu litery Prawa. Takie więc jest dzieło Chrystusa, ukoronowanie wszystkich Jego łask, takim jest objawienie Jego tajemnicy, tajemnicy Boga-Człowieka i przebóstwienia upadłej ludzkiej natury. Wypadało jednak, aby miało swój początek owe przyjście Boga do ludzi będące naszą radością i niosące zbawienie. Dzisiejsza uroczystość Narodzenia Bogurodzicy jest już świętowaniem tej tajemnicy, której pełnią jest Wcielenie Słowa. Rodzi się bowiem, jest karmiona i wzrasta Dziewica, która ma być matką Króla królów.

A dla nas podwójne stąd dobrodziejstwo: zostaliśmy wprowadzeni w prawdę i odwiedzeni od litery Prawa trzymającego nas w poddaństwie i niewoli. A w jaki sposób się to dokonało? Otóż tak, że cienie ustąpiły przed światłem, a wolność łaski nastąpiła po literze Prawa. Dzisiejsza uroczystość jest u styku tych dwóch światów: wprowadza ona prawdę w miejsce obrazów i symboli, a to, co stare, zastępuje nowym.

Niech więc wszelkie stworzenie śpiewa pełne uniesienia i przyczynia się w ten sposób do radości dnia dzisiejszego. Wspólna to jest uroczystość dla nieba i dla ziemi, niech więc ją świętują mieszkańcy świata i niebios. Bo dzisiaj Stworzycielowi wszystkiego została stworzona świątynia, a stworzenie Temu, który je uczynił, przygotowuje nowe mieszkanie.