Garść informacji:

Nieznany jest w zakonie augustiańskim początek nabożeństwa i czci Najśw. Maryi Panny jako Matki Pocieszenia. Legenda powiada, że Maryja ukazała się św. Monice, ubranej w czarny strój ze skórzanym pasem, w odpowiedzi na jej prośby o pomoc i pociechę po śmierci męża, Patrycjusza. Maryja obiecała specjalną opiekę i pociechę Monice oraz wszystkim tym, którzy ku Jej czci noszą skórzany pas.
Powyższa legenda powstała dość późno - prawdopodobnie około XV w., gdy pojawiły się tzw. "mantellatki": w 1401 r. papież Bonifacy IX zezwolił zakonom żebraczym na udzielanie swojego habitu i Reguł także kobietom; mantellatki miały specjalne przywileje oraz wszelkie prawa augustianów pierwszego Zakonu. W 1439 r. Grzegorz z Rimini otrzymał pozwolenie na założenie "bractwa paskowego" przy kościele augustiańskim w Bolonii, którego patronami byli św. Augustyn i św. Monika. Około 60 lat później Marcin z Vercelli założył dość liczne bractwo ku czci Matki Pocieszenia. W XVI w. wszystkie trzy bractwa zostały złączone w jedno i od tego czasu rozwija ono nabożeństwo do Maryi, Matki Pocieszenia.
Maryja, Matka Jezusa Chrystusa, jest Matką żywego ciała Chrystusa - Matką Kościoła. We wszystkich swoich potrzebach, wszelkiego rodzaju nieszczęściach i cierpieniach, chrześcijanie zawsze doświadczali Jej matczynej troski i pomocy. Dlatego przez wiele wieków w zakonie augustiańskim czci się Maryję jako "Matkę Pocieszenia" albo "Pocieszycielkę strapionych". Maryja nosi tytuł "Matki Pocieszenia" w jeszcze innym, głębszym sensie. Ewangelia mówi o starcu Symeonie, że oczekiwał on Mesjasza, "pociechy Izraela". Maria jest Matką Pocieszenia, gdyż to właśnie Ona dała ziemskie życie Zbawicielowi, który jest prawdziwym Pocieszycielem ludzi.