"Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo". Tak przedstawiają mi się Hebrajczycy: pogrążeni w materii i widzący tylko to, co jest dostrzegalne dla zmysłów, są wzburzeni tym, że Jezus wyrzucił ze świątyni kupców, którzy z domu Ojca uczynili sobie targowisko. Pytają więc Syna Bożego, którego za takiego uznać nie chcieli, jakim znakiem się wykaże, uzasadniającym to, co uczynił. A Jezus, jednym spojrzeniem ogarniając świątynię i swoje ludzkie ciało, ludziom pytającym Go: "Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?" - odpowiada: "Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo".

Wydaje mi się, że zarówno świątynia, jak i ciało Jezusa, obie te rzeczywistości, są obrazem Kościoła; bo jest on wzniesiony z żywych kamieni, jest "duchową budowlą i świętym kapłaństwem, zbudowanym na fundamencie apostołów i proroków, a jego kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus". Dlatego nazywa się świątynią. Ale jest też powiedziane: "Wy jesteście ciałem Chrystusa i poszczególnymi Jego członkami". Albowiem zostanie odrzucony Jego kamień węgielny, a członki Chrystusa mogą zostać rozrzucone jak kości - mówi psalm dwudziesty pierwszy - w prześladowaniach i ucisku przez tych, którzy chcą obalić zwarte mury świątyni. Ale w dniu trzecim, gdy miną złe dni, odbudowana zostanie świątynia i ciało przywrócone życiu; w dniu odrodzenia, który potem nastąpi.

Bo wzejdzie dzień nowy nad nowym niebem i ziemią nową, gdy w rozrzucone kości, czyli dom Izraela, wstąpi życie, w wielkim dniu Pana, który zwyciężył śmierć. Albowiem zmartwychwstanie Chrystusa, Jego powrót do życia po okrutnej śmierci ukrzyżowania, zawiera w sobie tajemnicę zmartwychwstania całego Jego ciała. Śmiertelne ciało Jezusa zostało przybite do krzyża, potem je pogrzebano, ale Bóg je wywiódł spomiędzy zmarłych. Tak i ciało Chrystusa, którym są Jego święci, jest wraz z Chrystusem przybite do krzyża i obumarło, bo dla każdego z tych wiernych, tak jak i dla Pawła, jedyną chwałą jest krzyż Jezusa Chrystusa, naszego Pana, i przez ten krzyż jest on ukrzyżowany dla świata, a świat dla niego.

Dlatego każdy z nich nie tylko został wraz z Chrystusem przybity do krzyża i ukrzyżowany dla świata, ale także wraz z Nim jest pogrzebany. "Zostaliśmy wraz z Chrystusem pogrzebani", mówi święty Paweł; i dodaje jak ten, który ma już w sobie zadatki zmartwychwstania: "I z Nim razem powstaliśmy z martwych".