Módl się słuchając

W wersji PREMIUM
dostępne jest nagranie tej Godziny
w formacie MP3
(opracowane przy użyciu
syntezatora mowy).


WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Środa, 2 września 2026
II tydzień psałterza
XXII tydzień Okresu Zwykłego

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Modlitwa

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


LG tom IV: Środa II, str. 682; LG skrócone: Środa II, str. 880

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

Chryste, Tyś życiem, dobrocią i światłem,
Weselem ziemi, litością niezmierną,
Tyś nas wybawił przez krew swą ożywczą
Od ciosu śmierci.

Nasze umysły przeniknij swą łaską,
Umocnij wiarę wieczystą jasnością,
Darem nadziei i pełnią miłości
Rozpłomień serca.

Własną potęgą odniosłeś zwycięstwo
Nad naszym wrogiem, więc oddal go od nas;
Poślij nam Ducha, by z nami pozostał
Przez dzień ten cały.

Tobie, o Chryste, i Ojcu Twojemu
W jedności Ducha niech będzie podzięka,
Chwała najwyższa i hołd uwielbienia
Przez wszystkie wieki. Amen.


Antyfony - LG tom IV: Środa II, str. 682-685; LG skrócone: Środa II, str. 880-882
Psalmy - LG tom IV: Środa II, str. 682-684; LG skrócone: Środa II, str. 880-882


W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Wzdychamy z głębi serca * oczekując odkupienia naszego ciała.

Psalm 39
Modlitwa chorego
Stworzenie zostało poddane marności... ze względu na Tego, który je poddał w nadziei (Rz 8, 20)

I

Rzekłem: "Będę pilnował dróg moich, *
abym nie zgrzeszył językiem,
Nałożę na usta wędzidło, *
dopóki bezbożny jest przy mnie".
Pozbawiony szczęścia, zamilkłem oniemiały, *
a moja boleść wzmogła się na nowo.
W moim wnętrzu rozgorzało serce; *
gdy rozmyślałem, zapłonął w nim ogień.
Przemówił mój język: *
"Panie, pozwól mi poznać kres mego życia
I jaka jest miara dni moich, *
bym wiedział, jak jestem znikomy".
Oto wymierzyłeś dni moje tylko na kilka piędzi, †
a moje życie jest nicością przed Tobą. *
Każdy człowiek trwa tyle, co tchnienie.
Jak cień przemija człowiek, †
na próżno się niepokojąc, *
gromadzi i nie wie, kto weźmie to wszystko.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wzdychamy z głębi serca / oczekując odkupienia naszego ciała.

2 ant. Usłysz, Panie, modlitwę moją, * na płacz mój nie bądź głuchy.

II

A teraz w czym mam pokładać nadzieję, Panie? *
Moja nadzieja jest w Tobie!
Wybaw mnie od wszelkich moich nieprawości, *
nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupcom.
Zamilkłem i ust moich nie otwieram, *
Ty bowiem to uczyniłeś.
Oddal ode mnie swe ciosy, *
ginę od uderzeń Twej ręki.
Chłoszczesz człowieka za winy Twą karą, †
jak mól wniwecz obracasz to, czego pożąda. *
Marnością jest każdy człowiek.
Usłysz, Panie, modlitwę moją *
i wysłuchaj mego wołania.
Na płacz mój nie bądź głuchy, †
bo tylko gościem jestem u Ciebie, *
przechodniem, jak wszyscy moi przodkowie.
Odwróć oczy gniewne, niech zaznam radości, *
zanim odejdę i tu mnie już nie będzie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Usłysz, Panie, modlitwę moją, / na płacz mój nie bądź głuchy.

3 ant. Na wieki zaufam * łaskawości Boga.

Psalm 52
Przeciw oszczercy
Kto się chlubi, niech w Panu się chlubi (1 Kor 1, 31)

Dlaczego się chełpisz złością, *
potężny niegodziwcze?
Dzień cały zamyślasz zgubę, *
twój język jest ostrą brzytwą, sprawco podstępu.
Zło ci jest milsze od dobra, *
kłamstwo od sprawiedliwej mowy.
Kochasz się w każdej mowie, która niesie zgubę, *
podstępny języku.
Dlatego Bóg cię zniweczy na wieki, †
schwyci i zabierze z twojego namiotu, *
wyrwie cię z ziemi żyjących.
Ujrzą to sprawiedliwi i lęk ich ogarnie, *
i śmiać się będą z niego:
"Oto człowiek, który z Boga nie uczynił swej twierdzy, †
ale zaufał obfitości swego bogactwa, *
a w siłę wzrósł przez swoje zbrodnie".
Ja zaś jak oliwka kwitnąca w domu Bożym *
na wieki zaufam łaskawości Boga.
Będę Cię sławił na wieki za to, coś uczynił, †
polegał na Twoim imieniu, *
ponieważ jest dobre dla ludzi oddanych Tobie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Na wieki zaufam łaskawości Boga.

Werset - LG tom IV: Środa II, str. 685; LG skrócone: Środa II, str. 882

K. Pokładam nadzieję w Panu.
W. Dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie.


LG tom IV: Środa XXII zw, str. 149-150

Z Księgi proroka Jeremiasza
26, 1-15

Prorok znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci
z powodu proroctwa o zniszczeniu świątyni

Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, Pan skierował następujące słowo do Jeremiasza:
To mówi Pan: "Stań na dziedzińcu domu Pańskiego i mów do mieszkańców wszystkich miast judzkich, którzy przychodzą do domu Pańskiego oddać pokłon, wszystkie słowa, jakie poleciłem ci im oznajmić; nie ujmuj ani słowa! Może posłuchają i zawróci każdy ze swej złej drogi, wtenczas Ja powstrzymam nieszczęście, jakie zamyślam przeciw nim za ich przewrotne postępki.
Powiesz im: To mówi Pan: Jeżeli nie będziecie Mi posłuszni, postępując według mojego Prawa, które wam ustanowiłem, i jeśli nie będziecie słuchać słów moich sług, proroków, których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni, zrobię z tym domem podobnie jak z Szilo, a z miasta tego uczynię przekleństwo dla wszystkich narodów ziemi".
Kapłani, prorocy i cały lud słyszeli Jeremiasza mówiącego te słowa w domu Pańskim. Gdy zaś Jeremiasz skończył mówić wszystko to, co mu Pan nakazał głosić całemu ludowi, prorocy i cały lud pochwycili go, mówiąc: "Musisz umrzeć! Dlaczego prorokowałeś w imię Pana, że się z tym domem stanie to, co z Szilo, a miasto ulegnie zniszczeniu i pozostanie nie zamieszkane?" Cały lud zgromadził się dokoła Jeremiasza w domu Pańskim. Gdy przywódcy judzcy usłyszeli te słowa, wyszli z pałacu królewskiego do domu Pańskiego i zasiedli u wejścia Bramy Nowej w domu Pańskim. Wtedy kapłani i prorocy zwrócili się do przywódców i do całego ludu tymi słowami: "Człowiek ten zasługuje na wyrok śmierci, gdyż prorokował przeciw temu miastu, jak to słyszeliście na własne uszy".
Jeremiasz zaś rzekł do wszystkich przywódców i do całego ludu: "Pan posłał mnie, bym głosił przeciw temu domowi i przeciw temu miastu wszystkie słowa, które słyszeliście. Teraz więc zmieńcie swoje postępowanie i swoje uczynki, słuchajcie głosu Pana, Boga waszego; wtedy ogarnie Pana żal nad nieszczęściem, jakie postanowił przeciw wam. Ja zaś jestem w waszych rękach. Uczyńcie ze mną, co wam się wyda dobre i sprawiedliwe. Wiedzcie jednak dobrze, że jeżeli mnie zabijecie, krew niewinnego spadnie na was, na to miasto i na jego mieszkańców. Naprawdę bowiem posłał mnie Pan do was, by głosić do waszych uszu wszystkie te słowa".


Jr 26, 15; Mt 27, 24

W. Wiedzcie dobrze, że jeżeli mnie zabijecie, * Krew niewinnego spadnie na was i na to miasto.
K. Piłat umył ręce wobec tłumu, mówiąc: Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. W. Krew niewinnego spadnie na was i na to miasto.


LG tom IV: Środa XXII zw, str. 151-152

Z komentarza Orygenesa, kapłana, do Ewangelii św. Jana
(tom 10, 20)

Chrystus mówił o świątyni swego ciała

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

"Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo". Żydzi - jak mi się wydaje - wyobrażają tutaj ludzi cielesnych i zmysłowych. Są bardzo oburzeni, iż Jezus przepędził tych, którzy dom Ojca uczynili domem kupiectwa, i domagają się znaku. Tymczasem znak wskazuje jawnie, iż Syn Boży, którego nie chcieli przyjąć, postępuje słusznie. W jednej i tej samej wypowiedzi Zbawiciel mówi o swoim ciele oraz o świątyni. Tym, którzy pytali: "Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?", odpowiada: "Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo".
Według jednego z możliwych - jak sądzę - wyjaśnień, zarówno świątynia, jak i ciało Chrystusa jest figurą Kościoła. Kościół bowiem jest zbudowany z kamieni żywych, uczyniony "żywą świątynią", aby stanowić święte kapłaństwo, wybudowany "na fundamencie Apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus". Jest więc prawdziwą świątynią.
Według Pisma: "Wy jesteście ciałem Chrystusa i poszczególnymi członkami", dlatego jeśli nawet wzajemne połączenia kamieni oraz ich harmonia zostaną zniszczone i unicestwione - jak zostało napisane w psalmie dwudziestym pierwszym, a mianowicie, że wszystkie kości Chrystusa rozproszą się wskutek prześladowania i ucisku ze strony wrogów świątyni - jednak świątynia podźwignie się i ciało zmartwychwstanie trzeciego dnia, to jest po dniu ucisku, który nastanie, i po następnym, którym będzie dzień wypełnienia.
Nastanie trzeci dzień na "niebie nowym" i "ziemi nowej", kiedy to kości, czyli "cały dom Izraela", pokonawszy śmierć, powstanie w wielkim dniu Pana. Tak więc zmartwychwstanie Chrystusa po cierpieniach krzyża zawiera tajemnicę zmartwychwstania całego ciała Chrystusa.
Podobnie bowiem, jak ciało widzialne Chrystusa zostało ukrzyżowane, pogrzebane, a potem zmartwychwstało, tak też całe ciało świętych Chrystusa zostało "ukrzyżowane z Chrystusem" i już dłużej nie żyje. Dlatego każdy z jego członków, na wzór świętego Pawła, "w niczym się już nie chlubi, jak tylko w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego świat został dla niego ukrzyżowany, a on dla świata".
A nie tylko ukrzyżowany z Chrystusem dla świata, ale też z Chrystusem pogrzebany: "Razem z Chrystusem zostaliśmy pogrzebani" - powiada Apostoł i dodaje, jak gdyby otrzymał już zadatek zmartwychwstania: - "Także i my z Nim zmartwychwstaliśmy".


1 Kor 6, 19-20; Kpł 11, 43. 44

W. Ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, / i już nie należycie do samych siebie. / Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. * Chwalcie więc Boga w waszym ciele.
K. Nie plugawcie siebie samych. Bądźcie świętymi, ponieważ Ja jestem święty. W. Chwalcie więc Boga w waszym ciele.


LG tom IV: Środa XXII zw, str. 152; LG skrócone: XXII tydzień Okresu Zwykłego, str. 629

Módlmy się. Boże wszechświata, od Ciebie pochodzi wszelka doskonałość, zaszczep w naszych sercach miłość ku Tobie i daj nam wzrost pobożności, * umocnij w nas wszystko, co dobre, i troskliwie strzeż tego, co umocniłeś. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG