WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

14 grudnia
Święty Jan od Krzyża,
prezbiter i doktor Kościoła

Zobacz także:

Święty Jan od Krzyża
Jan de Yepes był trzecim z kolei dzieckiem Gonzaleza de Yepes i Katarzyny Alvarez. Przyszedł na świat w 1542 roku w Fontiveros, w pobliżu miasta Avila (Hiszpania). Miał dwóch braci: Ludwika i Franciszka, ale pierwszy z nich zmarł niedługo po urodzeniu. Warunki w domu były bardzo ciężkie, gdyż rodzina wyrzekła się Gonzaleza za to, że będąc szlachcicem śmiał wziąć za żonę dziewczynę z ludu. Jeszcze cięższe warunki nastały, kiedy zmarł ojciec. Jan miał wówczas dwa i pół roku. Matka przeniosła się z dziećmi do Arevalo (1548), a potem do Medina del Campo (1551). Jan został oddany do przytułku. Potem pracował w szpitalu, by następnie próbować różnych zawodów u kolejnych majstrów: w tkactwie, krawiectwie, snycerstwie, jako malarz, jako zakrystian, wreszcie jako pielęgniarz. Za zebrane z trudem pieniądze uczył się w kolegium jezuickim w Medinie (1559-1563), jednocześnie pracując na swoje utrzymanie. W roku 1563, mając 21 lat, wstąpił do karmelitów i wtedy obrał sobie imię Jan od św. Macieja. W zakonie napotkał na znaczne rozluźnienie. Dlatego gdy składał śluby, czynił to z myślą o profesji według dawnej obserwancji. Po ukończeniu studiów filozoficznych i teologicznych w Salamance, w 25. roku życia otrzymał święcenia kapłańskie (1567).
W dniu swojej Mszy prymicyjnej spotkał św. Teresę z Avila, która podjęła się dzieła reformy żeńskiej gałęzi Karmelu. Te dwie bratnie dusze zrozumiały się i postanowiły wytężyć wszystkie siły dla reformy obu rodzin karmelitańskich. W następnym roku św. Teresa namówiła pewnego szlachcica, żeby ofiarował dom w Duruelo na założenie pierwszej fundacji reformy. Tam przeniósł się Jan wraz z dwoma przyjaciółmi, których pozyskał dla reformy. 28 listopada 1568 r. złożyli ślub zachowania pierwotnej reguły. Jan przybrał sobie wówczas imię Jana od Krzyża. Postanowił pozostać wierny reformie, choćby "miał to przypłacić życiem". Wkrótce okazało się, że będzie miał okazję dać dowód tej wierności. W latach 1569-1571 został wybrany na mistrza nowicjatu. W roku 1570 musiał jednak przenieść klasztor do Pastrany. W roku 1571 został rektorem pierwszego klasztoru karmelitów w Alcali, który przyjął reformę. Równocześnie pełnił obowiązki spowiednika karmelitanek zreformowanych w Avila (1572-1577).
W postępowaniu Jana przełożeni dopatrzyli się niesubordynacji. Obawiali się rozkładu zakonu. Posypały się napomnienia i nakazy. Gdy Jan okazywał się na nie głuchy, został aresztowany w Avila w nocy z dnia 2 na 3 grudnia 1577 roku i siłą zabrany do Toledo. Wtrącony do więzienia klasztornego, był nie tylko pozbawiony wolności, ale skazany na głód i częstą chłostę. Nie załamał się jednak. Jak sam pisał, w "paszczy wieloryba" przebył 9 miesięcy. Pan Bóg w tych miesiącach udręki zalewał go potokami pociech mistycznych. "Noce ciemne" długiego więzienia wykorzystał dla doświadczenia nie mniej bolesnego stanu, kiedy Pan Bóg pozornie opuszcza swoich wybranych, by ich zupełnie oczyścić i ogołocić z niepożądanych pragnień, uczuć i przywiązań.
15 sierpnia 1578 roku udało mu się uciec z zakonnego więzienia w Toledo po długich i żmudnych do tego przygotowaniach. Bracia z własnego klasztoru przyjęli go z wielką radością. 9 października tego roku wziął udział w kapitule, na której został wybrany przełożonym konwentu w Jaen, w Andaluzji. W roku następnym (1579) otworzył nowy dom reformy, w Baeza, gdzie pozostał jako przełożony do 1582 r. W roku 1581 z domów zreformowanych karmelitów utworzona została osobna prowincja. Zezwolił na to papież Grzegorz XIII specjalnym breve z 22 lipca 1580 roku.
Cierpienia Jana podjęte dla reformy zaczęły owocować. Gorliwi zakonnicy widzieli w nim męczennika sprawy i zaczęli przekonywać się do reformy. Mnożyły się także nowe fundacje dzięki hojności panów duchownych i świeckich. W roku 1582 Jan został mianowany przełożonym domu w Granadzie, a trzy lata później kapituła wybrała go wikariuszem prowincji Andaluzja. W 1587 r. zrzekł się tego urzędu i został ponownie mianowany przełożonym konwentu w Granadzie.
Kiedy liczba zreformowanych klasztorów zaczęła rosnąć i powstawały nowe prowincje, papież Sykstus V zezwolił na wybór osobnego wikariusza generalnego dla prowincji zreformowanych, ale generał miał być jeszcze wspólny dla obu rodzin karmelu. Papież miał bowiem nadzieję, że niebawem cały zakon przyjmie reformę. W roku 1588 odbyła się pierwsza kapituła generalna prowincji zreformowanych.
Jednak stronnictwo złagodzonej reguły wzięło górę. Jan został usunięty ze wszystkich urzędów i jako zwykły zakonnik zakończył niebawem życie w klasztorze w Ubedzie 14 grudnia 1591 roku w wieku zaledwie 49 lat. Umierał zupełnie osamotniony, bowiem św. Teresa z Avila dawno już nie żyła - przeszła do nieba 4 października 1582 roku.
Najbardziej sławny stał się Jan od Krzyża dzięki swoim pismom. Było ich znacznie więcej, ale spalono je zaraz po śmierci w obawie, by nie dostały się do rąk wrogów zakonu jako materiał przeciwko złagodzonej regule. Pozostały 22 dzieła, w tym kilkanaście utworów poetyckich, które dla mistyki chrześcijańskiej mają wprost bezcenną wartość. Najważniejsze są dwa z nich: Noc ciemna i Pieśń duchowa. Są one perłą w światowej literaturze mistyki. Oba dzieła początek swój wywodzą z więzienia w Toledo. One też przysporzyły Janowi tytuł doktora Kościoła; dzięki nim zwany jest on także doktorem mistycznym. Dzisiaj jego dzieła są przełożone na wszystkie znane języki świata i należą do klasyki dzieł mistycznych.
Nie mniejszym powodzeniem cieszą się dotąd Droga na Górę Karmel i Żywy płomień. Nikt dotąd nie poddał stanów mistyki tak subtelnej analizie, jak właśnie Jan od Krzyża. Św. Teresa z Avila zostawiła wprawdzie także poważne dzieła z zakresu mistyki chrześcijańskiej, ale podeszła ona do problemu raczej od strony praktycznej, podczas gdy Jan wskazał na podstawy teologiczne mistyki. Miał także wybitne zdolności plastyczne. Umiał rysunkiem, poglądowo, przedstawić nawet bardzo skomplikowane drogi mistyki (np. szkic Góra doskonałości). Chyba to jedyny wypadek w dziejach mistyki katolickiej. Najsłynniejszym rysunkiem, zachowanym do dziś (i przechowywanym jako relikwia) jest szkic Ukrzyżowanego Chrystusa, utrwalona na kartce wizja z objawienia w Avila (1572-1577). Rysunek ten stał się inspiracją dla współczesnych twórców (m.in. Salvadore Dali namalował obraz zatytułowany Chrystus św. Jana od Krzyża).
Relikwie Doktora Mistycznego znajdują się w kościele karmelitów w Segovii. Beatyfikowany został przez papieża Klemensa X w 1675 r., a kanonizowany w 1726 r. przez Benedykta XIII. Pius XI ogłosił go doktorem Kościoła w 1926 r. Jest patronem karmelitów bosych.

W ikonografii św. Jan od Krzyża przedstawiany jest w habicie karmelitańskim. Jego atrybutami są: otwarta księga, krucyfiks, lilia, orzeł u jego stóp.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

św. Jan od Krzyża
Dzieła wszystkie
św. Jan od Krzyża
Pisma
św. Jan od Krzyża
Poezje
św. Jan od Krzyża
Modlitwa
św. Jan od Krzyża
Wybrane myśli
 
św. Jan od Krzyża
Dzieła

Dzieła św. Jana od Krzyża zebrane w jednym tomie: Droga na Górę Karmel, Noc ciemna, Pieśń duchowa, Żywy płomień miłości, Listy, Słowa światła i miłości, Cztery wskazówki dla pewnego zakonnika, Stopnie doskonałości, Ocena ducha i modlitwy pewnej karmelitanki bosej, Góra doskonałości, Przestrogi oraz Poezje.
św. Jan od Krzyża
Żywy płomień miłości

Żywy płomień miłości zawiera objaśnienie czterech strof, które mówią o najbardziej zażyłym i najdoskonalszym zjednoczeniu i przeobrażeniu duszy w Boga. W boskim zjednoczeniu dusza czuje się cała rozpalona i całe wnętrze ma zanurzone w chwale i miłości, tak iż głębię jej istoty zalewają strumienie chwały, przepełniając ją rozkoszą, i odczuwa, że "z jej wnętrza płyną rzeki wody żywej", o których mówił Syn Boży.
św. Jan od Krzyża
Słowa światła i miłości

Dla Jana od Krzyża pisanie bilecików w formie sentencji lub myśli duchowych było jednym ze środków pedagogicznych praktykowanym już w Avila podczas pełnienia obowiązków spowiednika sióstr karmelitanek.
 
Krakowska Prowincja Karmelitów Bosych
Św. Jan od Krzyża (Juan de Yepes)
Jan Paweł II
Maestro en la fe - Mistrz w wierze
List apostolski z okazji 400-lecia śmierci
św. Jana od Krzyża, 14 grudnia 1990 r.
Benedykt XVI
Św. Jan od Krzyża
Audiencja generalna, 16 lutego 2011 r.
Marek Wójtowicz SJ
Od ciemności ku światłu
ks. Tomasz Jaklewicz
Ekspert od nocy
ks. Grzegorz Strzelczyk
Mistyk, reformator, przewodnik (format Word)
br. Stanisław Romuald Rybicki FSC
Mały wielki święty
ks. Dariusz Kwiatkowski
Wspomnienie św. Jana od Krzyża
"Gość Niedzielny"
Jan od Krzyża - więziony reformator
Jean Vanier
Jan od Krzyża i Bóg szukający człowieka
niedziela.pl
Pośród nocy
o. Bartłomiej Józef Kucharski OCD
Ukrzyżowanie według św. Jana od Krzyża
Duchowość Świętych Karmelu
Św. Jan od Krzyża, doktor Kościoła
Życie, osoba, dzieła
Parafia Pruszcz
Święty Jan od Krzyża
ks. Stanisław Hołodok
Święty Jan od Krzyża
fronda.pl
Trzy drogi
religia.tv / youtube.com
Św. Jan od Krzyża (film)
Arkadiusz Nocoń
Jan od Krzyża

Część pierwsza (format Real Audio)
Część druga (format Real Audio)
Żywoty Świętych Pańskich (1937 r.)
Żywot świętego Jana od Krzyża
Jerzy Gogola OCD
Wpływ św. Jana od Krzyża
Jerzy Gogola OCD
Oczyszczenia nocy ciemnej u św. Jana od Krzyża
o. Romulo Cuartas Londońo OCD
Noc ciemna: przekleństwo czy łaska?
Marcin Stradowski OPs
Wspomnienie św. Jana od Krzyża
Nowenna do św. Jana od Krzyża
Adam Kowalik
Św. Jan od Krzyża - mistrz życia duchowego
Giorgio Fedalto
Chrześcijaństwo i znaki z zaświatów
 
José Luis Olaizola
Jan od Krzyża. Płomień miłości

Na barwnym tle hiszpańskiego Złotego Wieku została osadzona pasjonująca akcja książki. Zmienne losy rodziny głównego bohatera, jego szkolne, a potem już zakonne przygody, przyjaźń ze św. Teresą z Avila, szykany i tortury, jakim poddawali go jego współbracia w okresie walki o reformę karmelitów czy wreszcie brawurowa ucieczka z miejsce uwięzienia zostały opisane żywym, porywającym stylem, który momentami przypomina powieści płaszcza i szpady.
Eulogio Pacho OCD
Spotkanie ze świętym Janem od Krzyża

Publikacja ta może stać się przewodnikiem w wędrówce na najważniejsze spotkanie życia. Poprowadzi ją Jan od Krzyża - zakonnik, święty mistyk, doktor Kościoła, a tutaj po prostu przyjaciel, z którym warto się spotkać i którego warto poznać!
o. Serafin od Trójcy Przenajświętszej OCD
Geniusz św. Jana od Krzyża

Duch Karmelu opiera się jakby na dwóch elementach: nieustannej kontemplacyjnej modlitwie i ofiarnej czystej miłości. Ten podwójny aspekt sprzeciwia się wszystkiemu temu, co byłoby formalizmem, rutyną, przeciętnością. Mamy głosić i wypromieniowywać z siebie naszym osobistym, ale również wspólnotowym, stylem bycia świętość Boga, świętość Jezusa, świętość Maryi, świętość Kościoła. To jest w Karmelu najbardziej istotne, stąd mamy w Karmelu tych gigantów świętości.
Jerzy Skawroń OCarm
Mistyka i eschatologia św. Jana od Krzyża

Życie duchowe słabnie i obumiera, gdy znika perspektywa wieczności jako celu rozwoju. Pamięć o tym, co wieczne, to najlepszy sposób poprawy życia, to podpora dla wiary i umocnienie woli w wyborze dobra, często aż po heroizm i męczeństwo. Świadomość wiecznej nagrody lub kary silnie wpływa na postępowanie człowieka na ziemi, a świadomość odpowiedzialności przed Bogiem jest bodźcem rozwoju.
Gerald G. May
Ciemna noc duszy
Depresja a kryzys duchowy oczami psychiatry

Autor, nawiązując do myśli św. Jana od Krzyża i św. Teresy z Avili, rzuca światło na zawiłości ciemnej nocy duszy. Ukazuje ją jako dynamiczny i pożyteczny proces na drodze ludzkiego rozwoju. Jego zdaniem, doświadczenie ciemności nie tylko oczyszcza od krępujących przywiązań i obsesji, ale czyni człowieka zdolnym do miłości i twórczego zaangażowania w życie.

Ostatnia aktualizacja: 30.11.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Akwizgranie - bł. Marii Franciszki Schervier, założycielki ubogich sióstr św. Franciszka. Zmarła w roku 1876. Beatyfikował ją w roku 1974 Paweł VI.

oraz:

św. Agnella z Neapolu, opata (+ 596); świętych męczenników Druzusa, Zozyma i Teodora (+ II w.); świętych męczenników Herona, Arseniusza i Izydora (+ 250); świętych męczenników Nikazjusza, biskupa, i jego siostry, św. Eutropii (+ 407); św. Pompejusza z Pawii, biskupa (+ V w.); św. Spiridiona, biskupa (+ 348); św. Wiatora, biskupa (+ IV w.)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG