WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

21 października
Święty Kasper del Bufalo, prezbiter

Zobacz także:

Święty Kasper del Bufalo
Kasper urodził się 6 stycznia 1786 r. w Rzymie, ochrzczony został dzień później w rzymskim kościele San Martino ai Monti. 6 sierpnia 1787 r. przyjął w domu bierzmowanie z powodu groźby śmierci. W 1788 r. został uzdrowiony z choroby oczu za wstawiennictwem św. Franciszka Ksawerego.
Ojciec Kaspra, Antoni, był kucharzem, matka - Anuncjata z domu Quartieroni - zajmowała się synem, bo był on chorowitym chłopcem. Od najmłodszych lat często przebywał w kościele, a zapał, z jakim poznawał prawdy wiary sprawił, że zyskał przydomek "małego apostoła Rzymu". Chciał być misjonarzem. Gdy miał dziewiętnaście lat, został przełożonym nowej szkoły katechetycznej przy Santa Maria del Pianto. Często przemawiał w kościołach i na placach Rzymu, mówił jasnym i prostym językiem. Zajmował się też ewangelizacją prostych, biednych ludzi z wiosek. Ze szczególną miłością zajmował się obłożnie chorymi w hospicjach i szpitalach. W latach 1797-1808 studiował w Collegium Romanum w Rzymie od pierwszego kursu łaciny aż do ukończenia teologii.
Dnia 31 lipca 1808 r. otrzymał święcenia kapłańskie w kościele Misjonarzy św. Wincentego a Paulo w Montecitorio i został mianowany kanonikiem przy bazylice San Marco. Zajmował się wiernymi w ubogich dzielnicach miasta. Gdy Napoleon zajął Rzym i deportował papieża, a od kapłanów zażądał złożenia przysięgi na wierność sobie, Kasper, kierując się wiernością Ojcu Świętemu, 13 czerwca 1810 r. odmówił złożenia przysięgi. Został za to zesłany do Piacenzy, a później do Bolonii. 13 września 1812 r. został uwięziony w San Giovanni in Monte, w Bolonii, za powtórne odmówienie złożenia przysięgi na wierność Napoleonowi. 12 stycznia 1813 r. przewieziono go do więzienia w Imoli. Gdy 16 maja 1813 r. po raz trzeci odmówił złożenia przysięgi, został przewieziony do fortecy w Lugo, a 10 grudnia skazano go na wyjazd na Korsykę.
W lutym 1814 r., po czterech latach wygnania i niewoli, Kasper wrócił do Rzymu. Liczył na to, że teraz za przykładem św. Franciszka Ksawerego, którego chciał naśladować, zostanie misjonarzem. Jednak wówczas powierzono mu, wraz z grupą księży i za zgodą papieża, głoszenie nauk rekolekcyjnych i misji ludowych na terenie Włoch. Chciał wstąpić do jezuitów, ale jego spowiednik i przewodnik duchowy poradził mu, by założył własny zakon. Ponieważ chciał przybliżyć wiernym tajemnicę Krwi Chrystusa, założył, wraz z trzema towarzyszami, Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. Miało to miejsce w opactwie w San Felice w Giano, w dniu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 15 sierpnia 1815 r. Bardzo szybko papież Pius VII zaakceptował nazwę i to on ofiarował pierwszą siedzibę.
W styczniu 1821 r. Kasper wstawił się u papieża w sprawie ocalenia miasta Sonnino, które miało być ukarane z powodu istniejącego tam rozboju. Dlatego Pius VII powierzył mu uzdrowienie moralne całej prowincji dotkniętej bandyckimi napadami. W czasie swojej posługi Kasper mocno naraził się karbonariuszom, których zwalczał. Oskarżano go nawet przed papieżem. Reakcję papieża Leona XII, który w rezultacie pomówień wycofał udzielone pełnomocnictwa i gotów był rozwiązać założoną przez Kaspra kongregację, zniósł z pokorą i w rezultacie niebawem mógł znowu podjąć przerwaną działalność. 15 sierpnia 1825 r. papież zorientował się, że oskarżenia skierowane przeciwko Kasprowi były fałszywe. W lutym następnego roku chciał go nominować na biskupa, internuncjusza w Brazylii, ale Kasper odmówił przyjęcia tej godności. Pozostał w Rzymie i pracował w Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, a w październiku 1826 r. wrócił do pracy w swoim zgromadzeniu. W 1834 r. pomógł św. Marii de Mattias założyć Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa.
W dwa lata później był już tak wyczerpany, że musiał zmniejszyć swoją aktywność. Jednak gdy w grudniu 1837 r. dowiedział się, że w Rzymie wybuchła epidemia cholery, pośpieszył do miasta, by nieść posługę kapłańską wśród umierających na ulicach. Wygłaszał dla nich ostatnie nauki rekolekcyjne. Gdy sam zachorował, 27 grudnia 1837 r. w Albano otrzymał sakrament namaszczenia chorych, a dzień później zmarł. Pochowano go w kościele San Paolo w Albano. Beatyfikował go w bazylice św. Piotra w Rzymie papież Pius X dnia 18 grudnia 1904 r., a kanonizował w pięćdziesiąt lat później papież Pius XII.

Święty Kasper uznawany jest za jednego z patronów osób cierpiących na choroby nowotworowe.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

św. Kasper del Bufalo
Krew przenajdroższa - fragmenty listów

Niewiele jest w języku polskim tekstów św. Kaspra del Bufalo. Z tym większą radością oddajemy do rąk czytelników fragmenty jego listów dotyczące tematu Krwi Chrystusa. Niniejsza publikacja jest początkiem serii zapisków Założyciela Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa dotyczących różnych tematów życia chrześcijańskiego. Mamy nadzieję, że zawarte w książce myśli i świadectwa przyczynią się do odkrycia i pogłębienia daru Krwi Chrystusa i jej nieocenionej wartości dla każdego człowieka.
św. Kasper del Bufalo
Wspólnota - fragmenty listów

Oddajemy w ręce Czytelników tomik z fragmentami listów św. Kaspra del Buffalo, założyciela Misjonarzy Krwi Chrystusa, o wspólnocie i życiu wspólnotowym, z nadzieją, że może odkryjemy w nich jakieś prawdy ważne i pomocne i dla nas.
św. Kasper del Bufalo
Pokora

Niniejsza publikacja to kolejna książeczka autorstwa Założyciela Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa, dotyczących różnych tematów życia chrześcijańskiego. Ten tomik to rozważania o pokorze. Według św. Kaspra "sposobem na uniknięcie pokusy jest głęboka i nieustanna pokora przed Bogiem. Jest ona narzędziem, które poniża Lucyfera".
św. Kasper del Bufalo
365 dni ze św. Kasprem del Bufalo

Polecamy myśli św. Kaspra del Bufalo na każdy dzień roku. Jest on założycielem Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa. Został beatyfikowany w 1904 roku przez papieża Piusa X, a kanonizowany w 1954 roku przez Piusa XII. Papież Jan XXIII ogłosił go "prawdziwym i największym apostołem Przenajdroższej Krwi Chrystusa".
 
pijarzy.pl
Św. Kasper de Bufalo (1786-1837)
deon.pl
Kasper del Bufalo
Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa
Ważniejsze daty z życia św. Kaspra del Bufalo
Parafia św. Zygmunta w Słomczynie
Św. Kasper del Bufalo
ks. prof. dr hab. Marek Chmielewski
Duc in altum: Św. Kasper del Bufalo (format audio)
Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa
Serwis internetowy
Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa
Serwis internetowy
 
Tullio Veglianti
Nie mogę, nie muszę, nie chcę!
Życie św. Kaspra del Bufalo

Biografia założyciela Misjonarzy Krwi Chrystusa z kolorowymi ilustracjami przedstawiona na tle wydarzeń mających miejsce we współczesnym mu Rzymie. Postać św. Kaspra ukazana jest w zarysie trzech głównych etapów życia: przygotowanie do kapłaństwa i pierwsze lata pracy w Rzymie; więzienie, do którego dostał się z powodu odrzucenia przysięgi wierności Napoleonowi Bonaparte oraz intensywna działalność misjonarska.
Pueri Claromontani
Adorujemy Twoją Krew

Płyta CD "Adorujemy Twoją Krew" w wykonaniu chóru pod dyrekcją Jarosława Jasiury i Jasnogórskiego Chóru Chłopięcego Pueri Claromontani.
Wydawnictwo Misjonarzy Krwi Chrystusa POMOC
Uwielbienie Krwi Chrystusa

Niniejsza książeczka zawiera takie modlitwy, jak: Litanię do Krwi Chrystusa, zanurzenie całego świata w Krwi Chrystusa, różaniec Krwi Chrystusa.
Jarosław Jabłoński CPPS
Krew Chrystusa wyrazem miłości Boga

Zachęcamy do nabycia i przeczytania niniejszej publikacji. Kto się pochyli nad nią, znajdzie w niej źródło fachowej wiedzy, sporą dawkę teologii, ugruntowaną duchowością oraz wiele satysfakcji. Warto zatem, poprzez książkę misjonarza ks. Jabłońskiego, wsłuchać się w język miłości Boga, jakim jest wylana za nasze grzechy Krew Jego Syna.

Ostatnia aktualizacja: 30.09.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Reims, we Francji - św. Celiny. Była matką biskupa Remigiusza, który w historii Franków zapisał się złotymi głoskami. Zmarła po roku 458.

oraz:

świętych żołnierzy-męczenników: Dasjusza, Zotyka i Kajusa (+ IV w.); św. Hilariona, opata (+ ok. 317); św. Malchusa, mnicha (+ IV w.); bł. Piotra Capucci z Tiferno, zakonnika (+ 1445)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG