WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

3 sierpnia
Święta Lidia

Zobacz także:

Święta Lidia
Lidia to postać znana z kart Nowego Testamentu. Mieszkała w Filippi, w Macedonii. Była zapewne osobą zamożną, bowiem purpura - tkanina, którą sprzedawała - stanowiła towar luksusowy. Kiedy św. Paweł przybył do miasta, w którym mieszkała, Lidia była poganką skłaniającą się ku monoteizmowi. Spotkawszy Apostoła, przyjęła chrzest. Tekst Łukasza odnotowuje, że udzieliła mu gościny:

Odbiwszy od lądu w Troadzie, popłynęliśmy wprost do Samotraki, a następnego dnia do Neapolu, a stąd do Filippi, głównego miasta tej części Macedonii, które jest [rzymską] kolonią. W tym mieście spędziliśmy kilka dni. W szabat wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie - jak sądziliśmy - było miejsce modlitwy. I usiadłszy, rozmawialiśmy z kobietami, które się zeszły. Przysłuchiwała się też nam pewna bojąca się Boga kobieta z Tiatyry, imieniem Lidia, która sprzedawała purpurę. Pan otworzył jej serce, tak że uważnie słuchała słów Pawła. Kiedy została ochrzczona razem ze swoim domem, poprosiła nas: "Jeżeli uważacie mnie za wierną Panu - powiedziała - przyjdźcie do mego domu i zamieszkajcie w nim". I wymogła to na nas (Dz 16, 14-15).

Paweł pozyskał ją dla Chrystusa jako pierwszą pogankę w Europie w czasie swojej drugiej podróży, która obejmowała Małą Azję, Macedonię oraz Grecję. Miała ona miejsce w latach 50-52. Łukasz podaje, że spotkanie Apostoła Narodów z Lidią odbyło się nad rzeką. Taki był bowiem u Żydów zwyczaj, że jeśli nie mieli jeszcze własnego domu modlitwy (synagogi), zbierali się w pobliżu rzeki dla obmyć rytualnych. Te miejsca nazywano proseuche, czyli miejscem modlitwy.
Z mieszkańcami Filippi św. Paweł zawarł wielką przyjaźń, którą przypieczętował osobnym Listem; wchodzi on w skład ksiąg Nowego Testamentu. Apostoł chwali w nim nie tylko gorliwość tamtejszych chrześcijan, ale także ich niezwykłą ofiarność, jakiej nigdzie nie napotkał (Flp 4, 15). W tych słowach kryje się chyba również wyraźna pochwała dla św. Lidii, która pierwsza udzieliła Apostołowi gościny i zapewne nadal hojnie go wspierała w jego potrzebach.
O dalszych losach św. Lidii nie wiemy nic więcej. Baroniusz wprowadził jej imię do Martyrologium Rzymskiego w wieku XVI (1584). Jest patronką farbiarzy.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

ks. Stanisław Pisarek
Pierwsza chrześcijanka Europy
Parafia św. Zygmunta w Słomczynie
Św. Lidia z Filippi
Święci Pańscy
Św. Lidia z Tiatyry
Polonia Christiana
Św. Lidia z Tiatyry
ks. Antoni Tatara
Św. Lidio! Czy rzeczywiście wiemy o tobie niewiele?
Litania do św. Lidii
 
Robert J. Strand
Gotowe na wszystko. Kobiety Nowego Testamentu

Czy jesteś kobietą gotową na wszystko? Czy pragniesz, aby Bóg zamieszkał w Twoim domu? Czy jesteś gotowa na przełom w życiu osobistym? A może stoisz w obliczu sytuacji, która łamie Ci serce? Jeśli tak, możesz utożsamić się z tymi kobietami, które były gotowe na wszystko, by osiągnąć swój cel. Książka przedstawia historie dwudziestu dwóch kobiet, bohaterek kart Nowego Testamentu, z nieco innej perspektywy. Nie zostały wybrane ze względu na to, że są ideałami. Wręcz przeciwnie. Ich historie przypominają losy wielu współczesnych kobiet. Lois, Maria Magdalena, Samarytanka, Lidia - to tylko kilka bohaterek tej książki.
Elżbieta Adamik
Kobiety w Biblii. Nowy Testament

Matka Jezusa, jej krewna Elżbieta, Maria Magdalena, liczne bezimienne... Na kartach Nowego Testamentu nie brak kobiet, które w historii biblijnej odegrały istotną rolę. Autorka wydobywa je z cienia, a analizując ich czyny i postawę Jezusa wobec nich, inspiruje do refleksji nad wyzwaniami, jakie stoją przed kobietami we współczesnym społeczeństwie.

Ostatnia aktualizacja: 31.07.2014


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Konstantynopolu - św. Dalmacjusza, opata. W chwili wystąpienia Nestoriusza był już od dawna mnichem i cieszył się w stolicy wielkim poważaniem. Wykorzystując je, wziął czynny udział w manifestacji, jaką przed pałacem cesarskim urządzono na rzecz uchwał efeskich. Zmarł około roku 440. Pogrzeb, któremu przewodniczył patriarcha Proklos, był pośmiertnym triumfem.

W Auten, we Francji - św. Eufroniusza, biskupa. Troszczył się gorliwie o zachowanie dyscypliny, jednolitość liturgii oraz godne obsadzenie sąsiednich stolic biskupich. Mimo tej aktywności dokładnej daty jego śmierci nie znamy. Nastąpiła zapewne po roku 471, bo wtedy wziął jeszcze udział w synodzie w Arles.

oraz:

św. Asprena, biskupa (+ III w.); świętych Cyry i Marany (+ V w.); św. Piotra, biskupa w Anagni (+ 1105)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG