WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



 

Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Niedziela, 2 sierpnia 2020
II tydzień psałterza
XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA A

Godzina Czytań
(monastyczna LG)



K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


I. Jeśli Godzinę Czytań odmawia się w nocy lub o świcie:

Na początku było Słowo
Równe Ojcu pełnią Bóstwa;
W Nim jest życie, światło ludzi,
Jaśniejące wśród ciemności.

Tyś jest Słowem, Zbawicielu,
Ty stworzyłeś wszelkie byty;
Cały wszechświat dzierżysz w dłoni:
Niebo, ziemię i otchłanie.

Jesteś Pierwszy i Ostatni,
Król i Sędzia panujących:
Twoje usta zbrojne mieczem,
Aby odciąć zło od dobra.

Kościół Boży, Miasto Nowe,
Lśniące złotem i perłami,
Dzięki Twojej krwi wzniesione,
Stało się mieszkaniem naszym.

Sam oświecasz swoje Miasto,
Zaślubione Tobie w chwale;
Tam nakarmisz nas w wieczności
Owocami z drzewa życia.

Tobie sława, Zmartwychwstały,
Twemu Ojcu i Duchowi;
Byłeś, jesteś, znów powrócisz,
Więc wołamy: "Przybądź, Panie!" Amen.

II. Jeśli Godzinę Czytań odmawia się w ciągu dnia:

Witaj, dniu chwały i od innych świętszy,
Dniu jaśniejący triumfem Chrystusa,
Godny radości i pieśni wesela,
Dniu pierwszy, witaj!

Pan w twoim blasku zwrócił ślepym światło,
Jeńców Otchłani obdarzył wolnością,
Cios zadał śmierci, pogodził na zawsze
Niebo i ziemię.

Niegdyś z wyroku Boga wszechmocnego
Wszystko zawarto pod grozą przykazań,
Ale Najwyższy uleczył upadłych
Swoją miłością.

Kiedy już ludzie stali nad przepaścią,
Bóg się zlitował nad losem grzeszników:
Gniew swój złagodził i przez to ukazał
Moc swej mądrości.

Dzisiaj zwyciężył panowanie piekła
Ten, co zmartwychwstał, by ludzi odrodzić;
Dzisiaj do nieba przyniósł na ramionach
Swoją owieczkę.

Szczęście aniołów jest udziałem ludzi,
Ład przywrócony całemu stworzeniu;
Panu, którego zwycięstwo sławimy,
Chwała niech będzie!

Kościół niech złączy głos swój z pieśnią nieba,
Które jest naszą prawdziwą ojczyzną,
Niech "Alleluja" rozlega się wkoło
Z ust wiernych Panu.

Kiedy na zawsze śmierć jest pokonana,
Cieszmy się wszyscy potęgą Chrystusa;
Cześć niech Mu będzie, majestat i hołdy,
Ziemi zaś pokój. Amen.


1 ant. Ponad wodami głos Pański, * zagrzmiał Bóg majestatu.

Psalm 29
Majestat Słowa Bożego
Głos z nieba mówił: "Ten jest mój Syn umiłowany" (Mt 3, 17)

Oddajcie Panu, synowie Boży, *
oddajcie Panu chwałę i sławcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę Jego imienia, *
na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana.
Ponad wodami głos Pański, †
zagrzmiał Bóg majestatu, *
Pan ponad wód bezmiarem.
Głos Pana potężny, *
głos Pana pełen dostojeństwa.
Głos Pana łamie cedry, *
Pan łamie cedry Libanu,
Sprawia, że Liban skacze jak cielec, *
a Sirion jak młody bawół.
Głos Pana miota ogniste strzały, †
głos Pana wstrząsa pustynią, *
Pan wstrząsa pustynią Kadesz.
Głos Pana zgina dęby, ogołaca lasy, *
a w Jego świątyni wszyscy mówią "Chwała!"
Pan zasiadł nad potopem, *
Pan jako Król zasiada na wieki.
Pan udzieli mocy swojemu ludowi, *
Pan pobłogosławi swój lud pokojem.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ponad wodami głos Pański, / zagrzmiał Bóg majestatu.

2 ant. Wołałem do Ciebie, * a Tyś mnie uzdrowił, Panie, / będę Cię sławił na wieki.

Psalm 30
Podzięka za wybawienie od śmierci
Chrystus po swoim chwalebnym zmartwychwstaniu złożył Ojcu dzięki (Kasjodor)

Sławić Cię będę, Panie, bo mnie wybawiłeś *
i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie.
Panie, Boże mój, do Ciebie wołałem, *
a Tyś mnie uzdrowił.
Panie, mój Boże, †
z krainy umarłych wywołałeś moją duszę *
i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.
Śpiewajcie psalm, wszyscy miłujący Pana, *
i pamiętajcie o Jego świętości.
Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, *
a Jego łaska przez całe życie.
Płacz nadchodzi z wieczora, *
a rankiem wesele.
Zbyt pewny byłem siebie mówiąc: *
"Nigdy się nie zachwieję".
Twoja wola uczyniła mnie górą obronną; *
gdy zakryłeś oblicze, ogarnęła mnie trwoga.
Do Ciebie wołałem, Panie, *
mojego Boga o miłosierdzie błagałem.
"Jaka korzyść z krwi mojej, *
gdy pójdę do grobu?
Czyż mój proch będzie Cię sławił *
albo głosił wierność Twoją?"
Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, *
Panie, bądź moją pomocą.
Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, *
wór zdjąłeś ze mnie, obdarzyłeś radością,
Aby wciąż moje serce Tobie psalm śpiewało. *
Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wołałem do Ciebie, a Tyś mnie uzdrowił, Panie, / będę Cię sławił na wieki.

3 ant. Nakłoń ku mnie swego ucha, Panie, * aby mnie ocalić.

Psalm 31, 1-17. 20-25
Ufna modlitwa w cierpieniu
Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego (Łk 23, 46)

Panie, do Ciebie się uciekam, †
niech nigdy nie doznam zawodu, *
wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej.
Nakłoń ku mnie Twego ucha, *
pośpiesz, aby mnie ocalić!
Bądź dla mnie skałą schronienia, *
warownią, która ocala.
Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, *
kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.
Wydobądź z sieci zastawionej na mnie, *
bo Ty jesteś moją ucieczką.
W ręce Twoje powierzam ducha mego, *
Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.
Nienawidzisz czcicieli bóstw marnych, *
ja zaś pokładam ufność w Panu.
Weselę się i cieszę Twoim miłosierdziem, †
boś wejrzał na moją nędzę, *
zrozumiałeś udrękę mej duszy.
I nie oddałeś mnie w ręce nieprzyjaciół, *
postawiłeś me stopy na miejscu przestronnym.
Zmiłuj się, Panie, nade mną, bo żyję w udręce, *
od smutku słabnie me oko i dusza, i ciało.
Moje życie upływa wśród zgryzoty, *
a lata moje wśród jęków.
Siłę tracę w ucisku, *
osłabły kości moje.
Stałem się przykładem hańby dla wszystkich mych wrogów, *
dla sąsiadów przedmiotem odrazy,
Postrachem dla moich znajomych, *
ucieka, kto mnie ujrzy na drodze.
Zapomnieli o mnie w sercach, jak o zmarłym, *
stałem się jak wyrzucone naczynie.
Słyszałem bowiem, jak wielu szeptało: †
"Trwoga jest dokoła!" *
Gromadzą się przeciw mnie, zamierzając odebrać mi życie.
Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, *
i mówię: "Tyś jest Bogiem moim".
W Twoim ręku są moje losy, *
wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.
Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, *
wybaw mnie w swoim miłosierdziu.
Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie, *
którą zachowałeś dla bogobojnych.
Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie *
na oczach ludzi.
Osłaniasz ich Twą obecnością od spisku mężów, *
ukrywasz w swym namiocie przed swarliwym językiem.
Niech będzie Pan błogosławiony, *
On cuda swoje i łaskę okazał mi w mieście warownym.
Ja zaś w przerażeniu mówiłem: *
"Odtrącony jestem od Twego oblicza".
Lecz Ty wysłuchałeś mój głos błagalny, *
gdy wołałem do Ciebie.
Miłujcie Pana wszyscy, co cześć Mu oddajecie. †
Pan chroni wiernych, *
a pysznym z nawiązką odpłaca.
Bądźcie dzielni i mężnego serca, *
wszyscy, którzy ufacie Panu.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Nakłoń ku mnie swego ucha, Panie, / aby mnie ocalić.

K. Słuchaj, mój synu, nauki mojej.
W. Nakłoń ucha ku moim słowom.



Początek Księgi proroka Amosa
1, 1 - 2, 3


Słowa Amosa, który był jednym spośród pasterzy z Tekoa: co widział w sprawie Izraela, za dni Ozjasza, króla Judy, i za dni Jeroboama, syna Joasza, króla Izraela, na dwa lata przed trzęsieniem ziemi.
Powiedział on: "Pan z Syjonu zagrzmi, z Jeruzalem wyda swój głos, a lamentować będą łąki pasterzy i szczyt Karmelu uschnie.
Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków Damaszku i z powodu czterech nie odwrócę tego wyroku, gdyż zmłócili saniami żelaznymi Gilead. Ześlę więc ogień na dom Chazaela, by strawił pałace Ben-Hadada. Rozbiję zaworę Damaszku i wytępię mieszkańca z doliny Awen i dzierżącego berło z Bet-Eden, a naród Aramu uprowadzony zostanie do Kir» - mówi Pan.
Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków Gazy i z powodu czterech nie odwrócę tego wyroku, gdyż uprowadzili doszczętnie ludność, by wydać ją Edomowi. Ześlę więc ogień na mury Gazy i strawi on jej pałace. Wytępię mieszkańca z Aszdodu i dzierżącego berło z Aszkelonu. Zwrócę rękę przeciw Ekronowi i zginie reszta Filistynów» - rzekł Pan Bóg.
Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków Tyru i z powodu czterech nie odwrócę tego wyroku, gdyż wydali oni Edomowi uprowadzonych aż do ostatniego i nie pamiętali o bratnim przymierzu. Ześlę więc ogień na mury Tyru i strawi jego pałace».
Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków Edomu i z powodu czterech nie odwrócę tego wyroku, gdyż prześladował mieczem brata swego, tłumiąc uczucie miłosierdzia, trwał w swym gniewie nieustannie i gniew swój chował do końca. Ześlę więc ogień na Teman i strawi pałace Bosry».
Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków synów Ammona i z powodu czterech nie odwrócę tego wyroku, gdyż rozcinał brzemienne niewiasty Gileadu, by rozszerzyć swoje granice. Rozpalę więc ogień na murach Rabba i strawi jego pałace, podczas wrzawy w dzień bitwy, podczas burzy w dzień wichru. I pójdzie król ich w niewolę, on i książęta jego razem» - rzekł Pan.
Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków Moabu i z powodu czterech nie odwrócę tego wyroku, gdyż on spalił kości króla Edomu na wapno. Ześlę więc ogień na Moab i strawi pałace Keriotu, zginie podczas wrzawy wojennej Moab, podczas okrzyków, przy dźwięku rogu. Zniszczę pośród niego władcę, a razem z nim wszystkich jego książąt wybiję» - rzekł Pan".



K. Pan przygotował swój tron, by sądzić.
W. Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, rozstrzygał będzie bezstronnie sprawy narodów.
K. Pan z Syjonu zagrzmi, z Jeruzalem wyda swój głos.
W. Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, rozstrzygał będzie bezstronnie sprawy narodów.


1 ant. Szukaj pokoju * i dąż do niego.

Psalm 34
Bóg ocaleniem sprawiedliwych
Skosztowaliście, że słodki jest Pan (1 P 2, 3)

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, *
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry; *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.
Uwielbiajcie Pana, wszyscy Jego święci, *
Jego czciciele nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *
szukającym Pana niczego nie zbraknie.
Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, *
będę was uczył bojaźni Pańskiej.
Kim jest ten człowiek, który życia pożąda *
i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć?
Powściągnij swój język od złego, *
a wargi swoje od kłamstwa.
Od zła się odwróć, czyń, co dobre, *
szukaj pokoju i dąż do niego.
Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych, *
uszy Jego otwarte na ich wołanie.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc *
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *
ocala upadłych na duchu.
Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, *
ale Pan go ze wszystkich wybawia.
On czuwa nad każdą jego kością *
i żadna z nich nie zostanie złamana.
Zło sprowadza śmierć na grzesznika, *
wrogów sprawiedliwego spotka kara.
Pan odkupi dusze sług swoich, *
nie zazna kary, kto się doń ucieka.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Szukaj pokoju i dąż do niego.

2 ant. Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu, * który daje nam życie.

Psalm 66 A
Przy ofiarze dziękczynnej
Psalm o zmartwychwstaniu Pana i nawróceniu pogan (Hezychiusz)

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, †
opiewajcie chwałę Jego imienia, *
cześć Mu wspaniałą oddajcie.
Powiedzcie Bogu: "Jak zadziwiające są Twe dzieła! †
Muszą Ci schlebiać Twoi wrogowie *
ze względu na wielką moc Twoją.
Niechaj Cię wielbi cała ziemia †
i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa".
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi.
Morze na suchy ląd zamienił, †
pieszo przeszli przez rzekę, *
Nim się przeto radujmy.
Jego potęga włada na wieki, †
oczy Jego śledzą narody: *
niech buntownicy nie podnoszą się przeciw Niemu!
Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu *
i rozgłaszajcie Jego chwałę,
Bo On życiem obdarzył naszą duszę *
i nie dał się potknąć naszej nodze.
Albowiem Tyś nas doświadczył, Boże, *
poddałeś próbie ognia, jak się bada srebro.
Wprowadziłeś nas w pułapkę, *
włożyłeś na grzbiet nasz ciężkie brzemię.
Kazałeś ludziom deptać nasze głowy, †
przeszliśmy przez ogień i wodę, *
ale wyprowadziłeś nas na wolność.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu, / który daje nam życie.

3 ant. Słuchajcie wszyscy, którzy czcicie Boga, * co uczynił mojej duszy.

Psalm 66 B

Wejdę w Twój dom z całopaleniem *
i wypełnię, co ślubowałem Tobie,
Co wymówiły moje wargi, *
co usta moje przyrzekły w ucisku.
Tłuste owce złożę Ci w całopalnej ofierze †
i dym ofiarny z baranów, *
ofiaruję Ci krowy i kozły.
Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy czcicie Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Do Niego wołałem moimi ustami, *
chwaliłem Go moim językiem.
Gdybym w swym sercu zamierzał nieprawość, *
Pan by mnie nie wysłuchał.
Ale Bóg mnie wysłuchał, *
przyjął głos mojej modlitwy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *
i nie oddalił ode mnie swej łaski.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Słuchajcie wszyscy, którzy czcicie Boga, / co uczynił mojej duszy.

K. Żywe jest słowo Boże i skuteczne.
W. Ostrzejsze niż miecz obosieczny.



Z Listu przypisywanego Barnabie
(rozdz. 1, 1-8; 2, 1-5)

Pan nadzieją życia, początkiem i kresem wiary

Pozdrowienie wam, synowie i córki, w imieniu Pana, który nas umiłował w pokoju.
Wielkie i wspaniałe są dary, których Bóg wam udzielił, więc przede wszystkim niezmiernie się raduję z owoców Ducha w was: są one błogosławione i wyśmienite, albowiem wasze serca się otwarły na wszczepioną wam łaskę duchowego daru. Toteż czuję się tym szczęśliwszy i pełen nadziei, że dostąpię zbawienia; bo naprawdę widzę w was Ducha, wylanego na was z obfitości Pana; tak mnie zachwycił wasz widok, którego jakże bardzo pragnąłem.
Przejęty tym wszystkim i świadomy tego, że wiele zrozumiałem, gdy wśród was przemawiałem, ponieważ Pan towarzyszył mi na drodze sprawiedliwości, czuję wzrastającą ku wam miłość, większą niż miłość własnej duszy, albowiem wielka wiara i wielkie umiłowanie trwają w was, w nadziei życia wiecznego, jakie przyobiecał. Pomyślałem więc sobie, że jeśli z miłości ku wam podzielę się z wami choć częścią tego, co sam otrzymałem, to nie minie mnie nagroda za to, że przysłużę się wam, tak uduchowionym. Dlatego też postanowiłem napisać do was pokrótce, abyście wraz z wiarą mieli i doskonałą wiedzę.
Oto więc trzy świadectwa dotyczące Pana: nadzieja życia jako początek i spełnienie naszej wiary; prawość jako początek i spełnienie się sądu; miłość radosna i ciesząca się z uczynków jako oznaka prawości. Albowiem Pan oznajmił nam przez proroków rzeczy przeszłe i obecne, i dał nam zakosztować tego, co przyjdzie. A gdy widzimy, że wszystko, co powiedział, spełnia się po kolei, to nasza miłość ku Niemu powinna być coraz głębsza i pełniejsza. Ja zaś, nie jako wasz mistrz, ale jako jeden z was, chcę wam wskazać coś niecoś, abyście i teraz mogli zachować radość. Albowiem istotnie nastały złe dni, a ich Sprawca dzierży władzę; a więc powinniśmy czuwać nad sobą i rozpatrywać przykazania Pańskie. Podporą naszej wiary są bojaźń i wytrwałość; z pomocą nam przychodzą wielkoduszność i umiar. Strzegą one wiernie spraw Pańskich, a towarzyszą im radośnie mądrość, zrozumienie, wiedza i poznanie.
Pan oznajmił nam przez swych proroków, że nie pragnie ofiar, całopalenia i darów, i tak mówi: "Co Mi po mnóstwie waszych ofiar? Syt jestem całopalenia kozłów, i łoju tłustych cielców. Krew wołów i baranów, i kozłów mi obrzydła. Gdy przychodzicie, by stanąć przede Mną, kto tego żądał od was, żebyście wydeptywali me dziedzińce? Zaprzestańcie składania czczych ofiar! Obrzydłe Mi jest wznoszenie dymu; święta nowiu, szabaty, zwoływanie świętych zebrań... Nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości". To wszystko więc poznosił, aby nowe prawo Pana naszego Jezusa Chrystusa, które nie znosi przymusu, miało ofiarę, która nie jest dziełem człowieka.



W. Przeświadczeni jesteśmy, że człowiek osiąga usprawiedliwienie jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa;
W. I my właśnie uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, / by osiągnąć usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa.
K. Abraham uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.
W. I my właśnie uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, / by osiągnąć usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa.


Ant. Alleluja, * alleluja, alleluja.

Pieśń (Iz 40, 9-11. 27-31)
Pan mocą sprawiedliwego

Wstąpże na wysoką górę, *
zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie!
Oto Pan przychodzi z mocą *
i Jego ramię dzierży władzę.
Oto z Nim idzie Jego nagroda, *
a przed Nim Jego zapłata.
Podobny jest do pasterza pasącego swe stado, *
który je gromadzi swoim ramieniem,
Jagnięta nosi na swej piersi, *
owce karmiące prowadzi łagodnie.
Czemu mówisz, Jakubie, *
i ty, Izraelu, powtarzasz:
"Zakryta jest moja droga przed Panem *
i prawo me przed Bogiem przeoczone?"
Czy nie wiesz tego? Czyś nie słyszał? †
Pan - to Bóg wieczny, *
Stwórca krańców ziemi.
On się nie męczy ani nie nuży, *
Jego mądrość jest niezgłębiona.
On dodaje mocy zmęczonemu *
i pomnaża siły omdlałego.
Chłopcy się męczą i nużą, *
chwieją się słabnąc młodzieńcy;
Lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, *
otrzymują skrzydła jak orły;
Biegną bez zmęczenia, *
bez znużenia idą.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Pieśń (Am 4, 13; 5, 8; 9, 5-6)
Pan Stwórca i Władca

On to jest, który tworzy góry i stwarza wichry, †
myśli ludzkie poznaje, *
wywołuje jutrzenkę i ciemność.
Stąpa po wyżynach ziemi, *
Pan, Bóg Zastępów, jest imię Jego.
To Ten, który uczynił Plejady i Oriona, †
który przemienia ciemności w poranek, *
a dzień w noc zaciemnia.
Ten, który wzywa wody morskie †
i rozlewa je po powierzchni ziemi, *
Pan jest imię Jego.
Pan, Bóg Zastępów, dotyka ziemi, a ona topnieje, *
tak że lamentują wszyscy jej mieszkańcy;
Jak Nil podnosi się wszędzie *
i opada jak Nil egipski.
Pan zbudował na niebiosach pałac wysoki, *
a sklepienie jego oparł o ziemię;
Nazywa wodę morzem †
i rozlewa ją na powierzchni ziemi, *
Pan - oto imię Jego.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Pieśń (Jon 2, 3-10)
Dziękczynienie za wybawienie

W utrapieniu moim wołałem do Pana, *
a On mi odpowiedział.
Z głębokości Szeolu wzywałem pomocy, *
a mój głos usłyszałeś.
Rzuciłeś mię na głębię, we wnętrze morza, *
i nurt mię ogarnął.
Wszystkie Twe morskie bałwany i fale Twoje *
przeszły nade mną.
Rzekłem do Ciebie: Wygnany daleko od oczu Twoich, *
jakże choć tyle osiągnę, by móc wejrzeć na Twój święty przybytek.
Wody objęły mnie zewsząd, aż po gardło, †
ocean mię otoczył, *
sitowie okoliło mą głowę.
Do posad gór zstąpiłem, *
zawory ziemi zostały poza mną na zawsze.
Ale Ty wyprowadziłeś życie moje z przepaści, *
Panie, mój Boże!
Gdy gasło we mnie życie, *
wspomniałem na Pana.
A modlitwa moja dotarła do Ciebie, *
do Twego świętego przybytku.
Czciciele próżnych marności *
opuszczają Łaskawego dla nich.
Ale ja złożę Tobie ofiarę *
z głośnym dziękczynieniem.
Spełnię to, co ślubowałem. *
Zbawienie jest u Pana.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Alleluja, alleluja, alleluja.

K. Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze.
W. Niż tysiące sztuk złota i srebra.



Słowa Ewangelii
według świętego Mateusza
Mt 14, 13-21

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: "Miejsce tu jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności". Lecz Jezus im odpowiedział: "Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść". Odpowiedzieli Mu: "Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb". On rzekł: "Przynieście mi je tutaj". Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.


Po odczytaniu Ewangelii można dołączyć homilię wziętą z pism Ojców Kościoła; może ją także wygłosić przewodniczący albo wyznaczony przez przełożonego kapłan.



Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia,
prawdziwego i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.



Módlmy się. Wszechmogący Boże, wspieraj swoich wiernych i okaż wiekuistą dobroć proszącym, którzy uznają Ciebie za Stwórcę i Pana: * odnów życie im udzielone i odnowione zachowaj. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


We wspólnym odprawianiu oficjum:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

Dalej - Jutrznia

Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Monastycznej Liturgii Godzin - © Copyright by Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG