|
Menu: |
Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum
|
|

|
U kapucynów:
|
|
Kolor szat:
|
Sobota, 26 września 2026
BŁOGOSŁAWIONYCH MĘCZENNIKÓW AURELIUSZA Z VINALESA, PREZBITERA, I TOWARZYSZY
Wspomnienie dowolne
|
 |
Godzina Czytań

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.
1 Królu chwalebny wyznawców
I męczenników nagrodo,
Tym, którzy Ciebie wybrali,
Otwierasz niebios podwoje.
2 Boże, wysłuchaj łaskawie
Modlitwy pełnej pokory:
Odpuść nam zło popełnione,
Gdy męczenników sławimy.
3 Mocnych wywyższasz przez mękę,
Dla słabych masz miłosierdzie;
Racz nasze winy zapomnieć
I obdarz nas przebaczeniem.
4 Tobie, łaskawy nasz Ojcze,
W jedności z Synem i Duchem,
Chwała, majestat, podzięka
Niech będzie teraz i zawsze. Amen.
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.
1 ant.
Kto się uniży jak dziecko, * ten jest największy w królestwie niebieskim.
Psalm 131
Dziecięca ufność w Bogu
Uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem (Mt 11, 29)
Panie, moje serce się nie pyszni *
i nie patrzą wyniośle moje oczy.
Nie dbam o rzeczy wielkie *
ani o to, co przerasta me siły.
Lecz uspokoiłem i uciszyłem moją duszę;
jak dziecko na łonie swej matki, *
jak ciche dziecko jest we mnie moja dusza.
Izraelu, złóż nadzieję w Panu, *
teraz i na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Kto się uniży jak dziecko, / ten jest największy w królestwie niebieskim.
2 ant.
Boże mój, w szczerości serca * wszystko radośnie złożyłem w ofierze.
Psalm 132
Obietnice Boże dla Dawida
Pan Bóg da Mu tron Dawida, Jego ojca (Łk 1, 32)
I
Pamiętaj, Panie, Dawidowi *
wszystkie jego trudy,
Jak złożył Panu przysięgę, *
związał się ślubem przed Bogiem Jakuba:
"Nie wejdę do mieszkania w moim domu, *
nie wstąpię na posłanie mego łoża,
Nie użyczę snu moim oczom, *
powiekom moim spoczynku,
Póki nie znajdę miejsca dla Pana, *
mieszkania dla Niego, dla Boga Jakuba".
Słyszeliśmy o arce w Efrata, *
znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
Wejdźmy do Jego mieszkania, *
padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.
Wyrusz, Panie, na miejsce Twego odpoczynku, *
Ty i arka Twej chwały.
Niech Twoi kapłani w sprawiedliwość się odzieją, *
a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości.
Przez wzgląd na Dawida, Twego sługę, *
nie odtrącaj oblicza swojego pomazańca.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Boże mój, w szczerości serca / wszystko radośnie złożyłem w ofierze.
3 ant.
Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, * utwierdził jego panowanie na wieki.
II
Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, *
której nie odwoła:
"Zrodzone z ciebie potomstwo *
posadzę na twoim tronie.
A jeśli twoi synowie zachowają moje przymierze *
i wskazania, których im udzielę,
Także ich synowie *
zasiądą na tronie po wieczne czasy".
Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie.
"Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem je sobie.
Będę hojnie błogosławił jego zasobom, *
jego ubogich nasycę chlebem.
Jego kapłanów odzieję zbawieniem, *
a jego wierni prawdziwie cieszyć się będą.
Wzbudzę tam moc dla Dawida, *
przygotuję światło dla mego pomazańca.
Odzieję wstydem nieprzyjaciół jego, *
a nad nim zajaśnieje jego korona".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, / utwierdził jego panowanie na wieki.
K.
Przyjdźcie i zobaczcie dzieła Pana.
W.
Zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.
|
|
Z Księgi proroka Ezechiela
|
47, 1-12
|
Widzenie źródła wypływającego ze świątyni
W owych dniach anioł zaprowadził mnie z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną na zewnątrz i poza murami powiódł mnie od bramy zewnętrznej, skierowanej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.
Potem poprowadził mnie ów mąż w kierunku wschodnim; miał on w ręku pręt mierniczy, odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę; woda sięgała aż do kostek. Następnie znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę: sięgała aż do kolan; i znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść: sięgała aż do bioder; i znów odmierzył jeszcze tysiąc łokci: był tam już potok, przez który nie mogłem przejść, gdyż woda była za głęboka, była to woda do pływania, rzeka, przez którą nie można było przejść. Potem rzekł do mnie: "Czy widziałeś to, synu człowieczy?" I poprowadził mnie z powrotem wzdłuż rzeki.
Gdy się odwróciłem, oto po obu stronach na brzegu rzeki znajdowało się wiele drzew. A on rzekł do mnie: "Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostają przy życiu: będą tam też niezliczone ryby, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione. Będą nad nimi stać rybacy począwszy od Engaddi aż do En-Eglaim, będzie to miejsce na zakładanie sieci i będą tam ryby równe rybom z wielkiego morza, w niezliczonej ilości. Ale jego błota i zalewy nie zostaną uzdrowione, one są pozostawione dla soli.
A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo".
|
|
|
por. Ez 47, 1. 9; por. J 4, 14
|
W.
Zobaczyłem wodę, wypływającą spod prawej strony świątyni. * Wszyscy, do których dotrze ta woda, będą zbawieni.
K.
Woda, którą Ja im dam, stanie się w nich źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu. W. Wszyscy, do których dotrze ta woda, będą zbawieni.
Z Listu bł. Aureliusza z Vinalesa
(Arch. Postul. Gen. OFMCap., 709, s. 96)
Wszystko przemija, oprócz miłości Boga
Nie wiem, co Bóg dla mnie postanowił; jeśli chce On, abym stał się ofiarą całopalną, pragnę skierować do Ciebie kilka płynących z głębi serca słów życzliwości i napomnienia. W tym samym czasie, kiedy piszę do Ciebie te słowa, trwa zaciekłe prześladowanie braci urodzonych na tejże hiszpańskiej ziemi i wykarmionych mlekiem jej wiary. Szaleństwo bratobójczej walki do tego doszło, że wszędzie widać tylko zniszczenia i śmierć, zwłaszcza w Kościele Chrystusowym, który teraz jest okrutnie krzyżowany w ojczyźnie, jak niegdyś On sam na Kalwarii. Co mamy czynić, co będą musieli zrobić ci, którzy przetrwają tę okropną hekatombę? Jeśli chodzi o sługi Boga, powinni być świętymi, jak Bóg jest święty. A Ty, jak przełożysz to napomnienie na Twoje życie? Ty, który dzisiaj jeszcze seminarzysta, zostaniesz wyświęcony na kapłana, powinieneś żyć duchem wiary. Cokolwiek czynisz, czy to będzie rzecz wielka, czy mała, odpowiednio do szczególnych darów, których Ci Bóg udzieli, wszystko to odnoś do Boga, starając się podobać tylko Jemu samemu, szukając Jego miłości we wszystkich dziełach. "Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?".
My, kapłani, wpadamy w niebezpieczeństwo poszukiwania dóbr tego świata, takich jak godności, honory i bogactwo, które stają się gorszą przeszkodą dla nas niż dla zwykłych wiernych. Poza tym miłość Boga sprawia, że wszystko staje się słodsze, lżejsze i łatwiejsze, ponieważ silniejsza jest niż śmierć, po nadejściu której wprowadzi Cię do wieczności. Bo nawet jeśli dobra ziemskie przemijają, miłość pozostaje, zgodnie z tym pięknym powiedzeniem św. Bonawentury, Doktora Serafickiego: "Wszystko przemija, oprócz miłości Boga". A zatem poszukuj Boga łagodnie, wytrwale, mocno, a nie z wahaniem czy w zamieszaniu. W każdej sytuacji czyń wszystko jako pokorny sługa Boga i Jezusa Chrystusa, a także naszej najsłodszej Matki. W ten sposób spełnisz plany Bożej Opatrzności wobec Ciebie i nieustannie będziesz przynosił chwałę mnie, twemu stryjowi, tak jak - mam nadzieję - przynosisz ją także Bogu, pamiętając o mnie w Twoich modlitwach i ofiarach. Twoim przełożonym, pracownikom w winnicy Pańskiej, przekaż moje wyrazy szacunku i przyjmij ode mnie, swego stryja, błogosławieństwo. Obejmuję Cię w Panu.
|
|
|
por. Rz 12, 1. 8
|
W.
Gdy walczymy w obronie wiary, patrzy na nas Bóg, patrzą Jego aniołowie, patrzy Chrystus. * Wielka to chwała i dostojeństwo i wielkie szczęście walczyć w obecności Boga / i otrzymać wieniec od Chrystusa Sędziego.
K.
Przywołajmy więc wszystkie nasze siły i uzbrójmy się w czystość serca, wiarę nienaruszoną i życie cnotliwe, aby wystąpić do boju. W. Wielka to chwała i dostojeństwo i wielkie szczęście walczyć w obecności Boga / i otrzymać wieniec od Chrystusa Sędziego.
Módlmy się.
Boże, dzięki Twojej łasce błogosławieni Aureliusz i Towarzysze przez przelanie krwi dali najwyższe świadectwo miłości, spraw, abyśmy trwając zawsze w wierności Chrystusowi, * nigdy nie odłączyli się od Twojej miłości.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|