WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

U kapucynów:

Kolor szat:
Sobota, 19 września 2026
ŚW. JÓZEFA Z KUPERTYNU, PREZBITERA
Wspomnienie dowolne

W prowincjach OFM:
Wspomnienie obowiązkowe

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Modlitwa

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.



Czcijmy śpiewem uroczystym
Dzień, gdy święty Józef wchodzi
Do Królestwa niebieskiego,
Wzbogacony zasługami.

Uzdrowiony przez Maryję
Jeszcze jako mały chłopiec,
Chce okazać wdzięczność Bogu,
Całe życie Mu poświęcić.

We wspólnocie prostych braci
Wkłada habit Franciszkowy;
Za Chrystusem chce podążać,
Jego śladem iść wytrwale.

Przed Najświętszym Sakramentem
Kontempluje miłość Boga,
A niezwykłej łaski cudem,
Ponad ziemię się unosi.

Bogu Ojcu, który stwarza,
Chrystusowi, Zbawcy świata,
I Duchowi pocieszenia
Niechaj chwała brzmi na wieki. Amen.



W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Pan wzywa niebo i ziemię, * aby lud swój osądzić.

Psalm 50
Prawdziwa cześć Boga
Nie przyszedłem znieść Prawa, ale je wypełnić (Mt 5, 17)

I

Przemówił Pan, Bóg nad bogami, *
i wezwał ziemię od wschodu do zachodu słońca.
Bóg zajaśniał ze Syjonu, korony piękności, *
nasz Bóg przybył i nie będzie milczał.
Poprzedza Go ogień trawiący, *
wokół Niego szaleje nawałnica.
Wzywa z góry niebo i ziemię, *
by lud swój osądzić:
"Zgromadźcie Mi moich umiłowanych, *
którzy przez ofiarę zawarli ze Mną przymierze".
Niebiosa zwiastują sprawiedliwość Jego, *
albowiem sam Bóg jest sędzią.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pan wzywa niebo i ziemię, / aby lud swój osądzić.

2 ant. Wzywaj Mnie w dniu utrapienia, * a wyzwolę ciebie.

II

"Posłuchaj, mój ludu, gdyż będę przemawiał †
i będę świadczył przeciw tobie, Izraelu. *
Ja jestem Bogiem, twoim Bogiem.
Nie oskarżam cię za twoje ofiary, *
bo twe całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie przyjmę cielca z twego domu *
ani kozłów ze stad twoich,
Bo do Mnie należy cała zwierzyna w lasach, *
tysiące zwierząt na moich górach.
Znam wszystkie ptaki na niebie, *
moim jest wszystko, co porusza się na polach.
Gdybym był głodny, nie mówiłbym ci o tym, *
bo do Mnie świat należy i wszystko, co go napełnia.
Czy będę jadł mięso cielców *
albo pił krew kozłów?
Składaj Bogu ofiarę dziękczynną, *
spełnij swoje śluby wobec Najwyższego.
I wzywaj Mnie w dniu utrapienia, *
wyzwolę ciebie, a ty Mnie uwielbisz".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wzywaj Mnie w dniu utrapienia, / a wyzwolę ciebie.

3 ant. Kto składa ofiarę dziękczynną, * ten cześć Mi oddaje.

III

A do grzesznika Bóg mówi: †
"Czemu wymieniasz moje przykazania *
i na ustach masz moje przymierze?
Ty, co nienawidzisz karności, *
a słowa moje odrzuciłeś za siebie.
Ty, widząc złodzieja, razem z nim biegniesz *
i trzymasz z cudzołożnikami.
W złym celu otwierasz usta, *
a język twój knuje podstępy.
Zasiadłszy, przemawiasz przeciw bratu, *
znieważasz syna swej matki.
Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć? †
Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie: *
Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy.
Zrozumcie to wy, co zapominacie o Bogu, *
abym was nie porwał, i nikt was nie ocali.
Kto składa ofiarę dziękczynną, ten cześć Mi oddaje, *
a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Kto składa ofiarę dziękczynną, / ten cześć Mi oddaje.

K. Nie przestajemy za was się modlić i prosić Boga.
W. Abyście doszli do pełnego poznania Jego woli.



Z Księgi proroka Ezechiela
18, 1-13. 20-32

Każdy otrzyma odpowiednią zapłatę za swoje czyny

Pan skierował do mnie te słowa: "Z jakiego powodu powtarzacie między sobą tę przypowieść o ziemi izraelskiej: «Ojcowie jedli zielone winogrona, a zęby ścierpły synom»?
Na moje życie - wyrocznia Pana Boga. Nie będziecie więcej powtarzali tej przypowieści w Izraelu. Oto wszystkie osoby są moje: tak osoba ojca, jak osoba syna. Są moje. Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła.
Ktokolwiek jest sprawiedliwy i przestrzega prawa i sprawiedliwości, kto nie jada mięsa z krwią i oczu nie podnosi ku bożkom domu Izraela, nie bezcześci żony bliźniego, nie zbliża się do żony w okresie jej nieczystości, nie krzywdzi nikogo, zwraca zastaw dłużnikowi, nie popełnia rozboju, łaknącemu udziela swego chleba, nagiego przyodziewa szatą, nie uprawia lichwy, nie żąda odsetek, odsuwa swą rękę od nieprawości, sprawiedliwie rozsądza między jednym człowiekiem a drugim, stosuje się do moich ustaw i zachowuje wiernie moje przykazania, postępując uczciwie - ten na pewno żyć będzie - wyrocznia Pana Boga.
Lecz jeśliby zrodził syna gwałtownika i rozlewającego krew, winnego jednej z tych zbrodni - choć sam żadnej z nich nie popełnił - syna, który jadł mięso z krwią, syna, który bezcześcił żonę swego bliźniego, uciskał biednego i potrzebującego, popełniał rozboje, nie oddawał zastawu, podnosił oczy ku bożkom, dopuszczał się obrzydliwości, uprawiał lichwę i żądał odsetek - ten nie będzie żył, bo popełnił wszystkie te bezeceństwa. Ten na pewno umrze, a odpowiedzialność za krew jego spadnie na niego samego.
Umrze tylko ta osoba, która grzeszy. Syn nie ponosi odpowiedzialności za winę swego ojca ani ojciec - za winę swego syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego jemu zostanie przypisana, występek zaś występnego na niego spadnie.
A jeśliby występny porzucił wszystkie swoje grzechy, które popełniał, a strzegł wszystkich moich ustaw i postępowałby według prawa i sprawiedliwości, żyć będzie, a nie umrze: nie będą mu poczytane wszystkie grzechy, jakie popełnił, lecz będzie żył dzięki sprawiedliwości, z jaką postępował. Czyż tak bardzo mi zależy na śmierci występnego - wyrocznia Pana Boga - a nie raczej na tym, by się nawrócił i żył?
A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełniał zło, naśladując wszystkie obrzydliwości, którym się oddaje występny, czy taki będzie żył? Żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu poczytany, ale umrze z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił. Wy mówicie: «Sposób postępowania Pana nie jest słuszny». Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne? Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpi od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze.
A jednak Izraelici mówią: «Sposób postępowania Pana nie jest słuszny». Czyż mój sposób postępowania nie jest słuszny, domu Izraela, czy to nie wasze postępowanie jest przewrotne? Dlatego, domu Izraela, będę was sądził, każdego według jego postępowania - wyrocznia Pana Boga. Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, aby wam już więcej nie były sposobnością do przewiny. Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy, któreście popełniali przeciwko Mnie, i utwórzcie sobie nowe serce i nowego ducha. Dlaczego mielibyście umrzeć, domu Izraela? Ja nie mam żadnego upodobania w śmierci - wyrocznia Pana. Zatem nawróćcie się, a żyć będziecie".


Jr 31, 29; Ez 18, 20. 30. 20

W. Nie będą już więcej mówić: Ojcowie jedli cierpkie jagody, a synom zdrętwiały zęby; * Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła.
K. Będę sądził każdego według jego postępowania. Syn nie ponosi odpowiedzialności za winę swego ojca ani ojciec za winę swego syna. W. Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła.



Z Sentencji św. Józefa z Kupertynu
(G. Parisciani: San Giuseppe de Copertino
alla luce dei nuovi documenti,
Osimo 1963)


Nikt nie może osiągnąć doskonałości bez miłości Boga

Trzy zadania są szczególnie właściwe zakonnikowi: miłować Boga z całego serca, nieustannie Go uwielbiać i bliźnim przyświecać przykładem dobrych czynów. Kto podejmuje życie duchowne względnie zakonne, nie może osiągnąć doskonałości bez miłości Boga. Kto posiada miłość, jest bogaty, chociaż o tym nie wie, a kto nie posiada miłości, ten jest bardzo nieszczęśliwy.
Jak słońce oświecając liście i gałązki roślin przyozdabia je różnymi kolorami, nie naruszając właściwej im natury, tak łaska Boża oświecając człowieka przyozdabia go cnotami, a zapalając go ogniem nadprzyrodzonej miłości, czyni go miłym w oczach Bożych, nie naruszając jego natury, lecz ją doskonaląc. Tym, czego Bóg szczególnie od nas żąda, jest wola, którą człowiek otrzymał w darze od samego Boga w akcie stworzenia i którą posiada jakby na własność. Gdy człowiek ćwiczy się w cnotliwych czynach, wykonuje je za pomocą łaski Boga, od którego pochodzą wszelkie dobra. Jedynie wolę posiada człowiek na własność. Przeto jest rzeczą bardzo miłą Bogu, gdy człowiek wyrzekając się własnej woli, oddaje się całkowicie w ręce Boga.
Jak urodzajne drzewo wydaje obfitsze owoce wtedy, gdy się wykazuje stałą o niego troskliwość, tak człowiek, krocząc drogą Pana, powinien stale wzrastać i postępować w cnotach, aby mógł wydać słodkie owoce świętości i przykłady cnót, które innych skutecznie pociągają na drogę Pana. Cierpliwe zaś znoszenie przeciwności lub trudności życiowych z miłości do Boga należy uważać za szczególną łaskę, której Bóg udziela tym, którzy Go miłują.
Albowiem jak Pan nasz Jezus Chrystus wiele i okrutnie dla nas cierpiał, tak pragnie Bóg, abyśmy również mieli udział w Jego męce. Jeśli więc jesteś złotem, cierpienie oczyści cię z żużlu, a jeśli jesteś żelazem, oczyści cię ze rdzy.
Przypatrz się ptakom niebieskim, jak opuszczają swój lot, aby zdobyć pożywienie, a następnie jak szybkim lotem wznoszą się w przestworza. Podobnie słudzy Boga powinni pozostawać na ziemi tak długo, jak tylko to jest konieczne, a następnie winni szybko wznieść się duchem do nieba, aby chwalić i wielbić Boga. Zauważ również, że ptaki nie siadają na błotnistej ziemi, a tym bardziej sprytnie unikają kąpieli w bagnie. Podobnie ludzie nie powinni zatapiać się w to, co brudzi duszę, ale duchem winni wznosić się w górę i chwalić Boga Najwyższego świętymi czynami.


2 Kor 12, 10. 9. 7

W. Mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach, w prześladowaniach i w uciskach. * Aby zamieszkała we mnie moc Chrystusowa.
K. Aby nie wynosił mnie zbytnio ogrom objawień, najchętniej będę się chlubił z moich słabości. W. Aby zamieszkała we mnie moc Chrystusowa.



Módlmy się. Boże, Ty przedziwnym wyrokiem Twojej mądrości postanowiłeś wszystko przyciągnąć do Twego Syna podwyższonego na krzyżu, spraw łaskawie przez zasługi i przykład świętego Józefa z Kupertynu, * abyśmy wyzwoleni z ziemskich pożądliwości, mogli doskonale upodobnić się do Twojego Syna. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG