Módl się słuchając

W wersji PREMIUM
dostępne jest nagranie tej Godziny
w formacie MP3
(opracowane przy użyciu
syntezatora mowy).


WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Sobota, 5 września 2026
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
Wspomnienie dowolne

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Modlitwa

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


LG tom IV: NMPs, str. 1444-1445; LG skrócone: NMPs, str. 1618-1619

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

Dziewico, Matko i Córo
Twojego Syna szczęśliwa,
Wzniosłością nic Ci równego,
Lecz Twa pokora bez granic.

W odwiecznym Boga zamyśle
Wszystkiego kresem się stałaś,
Najwyższy szczycie ludzkości
I chwało naszej natury.

A tak ją uszlachetniłaś,
Że Pan i Stwórca wszechświata
Przez Ciebie dla nas ją przyjął
Zaiste dziwnym sposobem.

W Twym łonie zawsze dziewiczym
Ożyła miłość płomienna,
W jej cieple kwiaty niebiańskie
Zakwitły wszędzie na ziemi.

Niech będzie Bóg uwielbiony,
Którego w Trójcy sławimy,
Bo Ciebie, Pani, obdarzył
Łaską szczególnej świętości. Amen.


Antyfony - LG tom IV: Sobota II, str. 733-735; LG skrócone: Sobota II, str. 931-932
Psalmy - LG tom IV: Sobota II, str. 733-735; LG skrócone: Sobota II, str. 931-932


W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Bóg sam dokonał wielkich cudów, * na wieki trwa Jego łaska.

Psalm 136
Hymn paschalny
Opowiadanie czynów dokonanych przez Pana jest wysławianiem Boga (Kasjodor)

I

Chwalcie Pana, bo jest dobry, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Boga nad bogami, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Pana nad panami, *
bo Jego łaska na wieki.
On sam cudów wielkich dokonał, *
bo Jego łaska na wieki.
On w swej mądrości uczynił niebiosa, *
bo Jego łaska na wieki.
On rozpostarł ziemię nad wodami, *
bo Jego łaska na wieki.
On uczynił światła ogromne, *
bo Jego łaska na wieki.
Słońce, by dniem władało, *
bo Jego łaska na wieki.
Księżyc i gwiazdy, by władały nocą, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Bóg sam dokonał wielkich cudów, / na wieki trwa Jego łaska.

2 ant. Bóg wywiódł Izraela spośród Egipcjan, * ręką potężną, wyciągniętym ramieniem.

II

On Egipcjanom pobił pierworodnych, *
bo Jego łaska na wieki.
I wywiódł spośród nich Izraela, *
bo Jego łaska na wieki.
Ręką potężną, wyciągniętym ramieniem, *
bo Jego łaska na wieki.
Rozdzielił Morze Czerwone, *
bo Jego łaska na wieki.
I środkiem morza przeprowadził Izraela, *
bo Jego łaska na wieki.
Faraona z wojskiem strącił w Morze Czerwone, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Bóg wywiódł Izraela spośród Egipcjan, / ręką potężną, wyciągniętym ramieniem.

3 ant. Chwalcie Boga, niebiosa, * On nas uwolnił od naszych grzechów.

III

I prowadził swój lud przez pustynię, *
bo Jego łaska na wieki.
On pobił wielkich królów, *
bo Jego łaska na wieki.
On uśmiercił królów potężnych, *
bo Jego łaska na wieki.
Sichona, króla Amorytów, *
bo Jego łaska na wieki.
I Oga, króla Baszanu, *
bo Jego łaska na wieki.
A ziemię ich dał na własność, *
bo Jego łaska na wieki.
Na własność swemu słudze Izraelowi, *
bo Jego łaska na wieki.
Pamiętał o nas w naszym poniżeniu, *
bo Jego łaska na wieki.
I uwolnił nas od wrogów, *
bo Jego łaska na wieki.
On pokarm daje każdemu ciału, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Boga, niebiosa, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Chwalcie Boga, niebiosa, / On nas uwolnił od naszych grzechów.

Werset - LG tom IV: Sobota II, str. 735; LG skrócone: Sobota II, str. 933

K. Daj mi poznać Twoje drogi, Panie.
W. Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.


LG tom IV: Sobota XXII zw, str. 159-160

Z Księgi proroka Jeremiasza
31, 15-22. 27-34

Obietnica zbawienia i nowego przymierza

To mówi Pan: "Słuchaj! W Rama daje się słyszeć lament i gorzki płacz. Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć, bo już ich nie ma".
To mówi Pan: "Powstrzymaj głos twój od lamentu, a oczy twoje od łez, bo jest nagroda za twe trudy - wyrocznia Pana - powrócą oni z kraju nieprzyjaciela. Jest nadzieja dla twego potomstwa - wyrocznia Pana - wrócą synowie do swych granic.
Usłyszałem wyraźnie skargę Efraima: «Ukarałeś mnie i podlegam karze jak nieoswojone cielę. Spraw, bym powrócił, a wtedy powrócę, bo jesteś Panem, Bogiem moim. Gdy bowiem odwróciłem się, pożałowałem tego, a gdy zrozumiałem, uderzyłem się w biodro. Wstydzę się i jestem zmieszany, bo noszę hańbę mojej młodości».
Czy Efraim nie jest dla Mnie drogim synem lub wybranym dzieckiem? Ilekroć bowiem się zwracam przeciw niemu, nieustannie go wspominam. Dlatego się skłaniają ku niemu moje wnętrzności; muszę mu okazać miłosierdzie! - wyrocznia Pana.
Postaw sobie kamienie milowe, ustawiaj drogowskazy, zwróć uwagę na gościniec, na drogę, którą wychodziłaś. Powróć, Dziewico-Izraelu, powróć do tych twoich miast! Dokądże będziesz chwiejna, Córko buntownicza? Pan bowiem stworzył nową rzecz na ziemi: niewiasta zatroszczy się o męża".
"Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana - kiedy zasieję dom Izraela i dom Judy nasieniem ludzi, nasieniem zwierząt. Tak samo jak czuwałem nad nimi, by wyrywać i obalać, burzyć, niszczyć i sprowadzać nieszczęście, tak samo będę nad nimi czuwał, by budować i sadzić - wyrocznia Pana. W tych dniach nie będą już więcej mówić: «Ojcowie jedli cierpkie jagody, a synom zdrętwiały zęby», lecz: «Każdy umrze za swoje własne grzechy; każdemu, kto będzie spożywał cierpkie jagody, zdrętwieją zęby».
Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana - kiedy zawrę z domem Izraela i z domem judzkim nowe przymierze. Nie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich Władcą - wyrocznia Pana. Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach - wyrocznia Pana: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi narodem. I nie będą się musieli wzajemnie pouczać, jeden mówiąc do drugiego: «Poznajcie Pana!» Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie - wyrocznia Pana, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał".


Ps 51, 12. 11

W. Stwórz, Boże, we mnie serce czyste * I odnów we mnie moc ducha.
K. Odwróć swe oblicze od moich grzechów i zmaż wszystkie moje przewinienia. W. I odnów we mnie moc ducha.


LG tom IV: NMPs, str. 1445-1451

Kazanie św. Gueryka, opata
(Kazanie 1 na Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny)

Maryja Matką Chrystusa i ludzi

Maryja porodziła Syna, który jak jest jedynym Synem Ojca w niebie, tak też jedynym jest Synem Matki na ziemi. Ta zaś jedyna Dziewica-Matka, której chwałą jest wydanie na świat jedynego Syna Bożego, z największą miłością przygarnia swego Syna we wszystkich Jego członkach. Nie wzbrania się nazywać Matką tych wszystkich, w których widzi już ukształtowanego albo kształtującego się Chrystusa.
Pierwsza Ewa, macocha raczej niż matka, ściągnęła na swe potomstwo wyrok śmierci pierwej, zanim wydała je na świat. Nazwana wprawdzie "matką wszystkich żyjących", stała się raczej zabójczynią wszystkich żyjących albo rodzicielką umarłych, albowiem wydawanie na świat było u niej niczym innym jak wydawaniem na śmierć. Skoro więc Ewa nie mogła wypełnić wiernie tego, co oznaczało jej imię, Maryja urzeczywistniła zamiar Boga. Stała się - podobnie jak Kościół, którego jest figurą - Matką odrodzonych do życia. Jest bowiem Matką Życia, przez które wszystko żyje. Rodząc Je zrodziła niejako tych wszystkich, którzy dzięki Niemu żyć będą.
Ponieważ Najświętsza Matka Chrystusa wie, iż w zbawczym planie jest Matką wszystkich chrześcijan, dlatego też okazuje się nią przez macierzyńską troskliwość i miłość. Nie jest nieczuła dla dzieci, jakby nie była ich Matką. Raz tylko porodziła, ale w swoim macierzyństwie nie ustaje; nie zaprzestaje wydawać na świat owoców matczynej miłości.
Jeśli sługa Chrystusa, Apostoł Paweł, mógł powiedzieć, iż nieustannie rodzi swoich synów przez troskę i żarliwe pragnienie, "aż ukształtuje się w nich Chrystus", o ileż bardziej Matka Chrystusa. Paweł rodził przez głoszenie odradzającego słowa prawdy, o ileż cudowniej i święciej Maryja przez zrodzenie Wcielonego Słowa.
Zobacz także, iż sami chrześcijanie w Niej upatrują swoją Matkę. Kierowani naturalnym dziecięcym uczuciem, we wszystkich przeciwnościach i kłopotach uciekają się do wzywania Jej pomocy najpierw i najczęściej. Dlatego sądzę, iż słusznie można odnieść do nich słowa wypowiedziane przez Proroka: "Twoi synowie zamieszkają u Ciebie", jakkolwiek proroctwo to odnosi się przede wszystkim do Kościoła.
Teraz więc, ponieważ pozostajemy pod opieką Matki Najwyższego, w Jej pieczy skrywamy się niby w cieniu skrzydeł. Kiedyś zaś będziemy uczestniczyć w Jej chwale i przebywać w Jej bliskości. Wtedy to zabrzmi jednogłośne wołanie radujących się i wielbiących Matkę: "Mieszkanie wszystkich nas radujących się jest u Ciebie", Święta Boża Rodzicielko.


Mt 1, 20. 21; Mi 5, 3-4

W. Z Ducha Świętego jest to, co się w Maryi poczęło; / porodzi Syna; * On zbawi swój lud od jego grzechów.
K. Rozciągnie swą potęgę aż po krańce ziemi, a sam będzie pokojem. W. On zbawi swój lud od jego grzechów.


LG tom IV: NMPs, str. 1456; LG skrócone: NMPs, str. 1623-1624

Módlmy się. Miłosierny Boże, odpuść winy nam, sługom swoim, a ponieważ nasze czyny nie mogą się Tobie podobać, * niech nam wyjedna zbawienie Matka Twojego Syna, Jezusa Chrystusa. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG