WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

5 października
Błogosławiony Rajmund z Kapui, prezbiter

Zobacz także:

Błogosławiony Rajmund z Kapui
Rajmund - syn Piotra delle Vigne - urodził się w Kapui w Królestwie Neapolu (obecnie Włochy) około 1330 r. Jego ród był znany w tym mieście. W latach 1345-1348 studiował prawo na uniwersytecie w Bolonii i u grobu św. Dominika rozpoznał swoje powołanie. Do zakonu dominikanów wstąpił w 1348 r. w Orvieto, a około 1353 r. otrzymał święcenia kapłańskie.
Zaczął pracę w Montepulciano, gdzie został kierownikiem duchowym dominikanek. Był pierwszym biografem ich byłej przeoryszy, która zmarła około pięćdziesiąt lat wcześniej - w 1366 r. napisał Legenda s. Agnetis. Następnie w latach 1367-1370 był przeorem w rzymskim konwencie Santa Maria sopra Minerva.
W sierpniu 1373 r. wziął udział w kapitule we Florencji, która m.in. badała sprawę Katarzyny ze Sieny, a następnie został przydzielony przez przełożonego generalnego na kierownika duchowego i spowiednika tej Świętej, której początkowo nie ufał. Kolejne sześć lat sprawiło, że zmienił zdanie i stał się jej przyjacielem, spowiednikiem, powiernikiem i biografem. Gdy w 1374 r. miasto nawiedziła dżuma, Rajmund wraz z Katarzyną opiekował się chorymi. Gdy i on zachorował, to właśnie ona zajęła się nim i wymodliła mu uzdrowienie. Był z nią również w Pizie, gdy otrzymała stygmaty.
Następne lata działał razem z Katarzyną, towarzyszył jej w podróżach, był jej tłumaczem i pomagał w działaniach na rzecz powrotu papieża Grzegorza XI z Awinionu do Rzymu. Udało się im do tego doprowadzić w 1377 r. W sierpniu orszak papieski wracał do Wiecznego Miasta drogą morską, a Rajmund i Katarzyna lądem - wykorzystując podróż do uwieńczonej powodzeniem ewangelizacji. W 1378 r. Rajmund ponownie został przeorem w Santa Maria sopra Minerva. W tym czasie prowadził z Katarzyną obfitą korespondencję.
Gdy w marcu następnego roku papież zmarł, odmowa francuskich kardynałów, aby zaakceptować wybór jego następcy, papieża Urbana VI, doprowadziły do wielkiej schizmy zachodniej, która trwała 39 lat, z jednym papieżem w Rzymie, a drugim w Awinionie. Schizma ta podzieliła Europę. Rajmund i Katarzyna wspierali rzymskie papiestwo. Urban VI, ufając Rajmundowi, wysłał go na dwór francuski. W Ostii Rajmund po raz ostatni widział Katarzynę, a w lutym następnego roku otrzymał od niej ostatnie listy. Pod koniec 1379 r. został prowincjałem Górnej Lombardii.
W 1380 r. w kwietniu zmarła Katarzyna Sieneńska, a Rajmund miesiąc później został wybrany generałem dominikanów. Od tej pory dzielił swój czas między Włochami i Niemcami. W trudnych czasach podziału Kościoła ten światły dominikanin postanowił przeprowadzić odnowę i reformę swojego zakonu tak, jak zrobili to wcześniej franciszkanie. Jego wkład był tak wielki, że nazywano go drugim założycielem Zakonu Kaznodziejskiego.
Zmarł mając 69 lat podczas jednej z wizytacji w Norymberdze 5 października 1399 r. i początkowo tam został pochowany. Następnie jego ciało zostało przeniesione do Neapolu - do kościoła San Domenico Maggiore.
Napisał - poza wcześniej wspomnianą Legenda s. Agnetis - także Legenda maior o Katarzynie ze Sieny, którą skończył w 1390 r., a potem uzupełnił współpracując z Tomaszem Caffarinim. Pozostawił ponadto Liber de divina doctrina s. Catharinae, Depositio super electione Urbani VI, kilka pomniejszych pism i liczną korespondencję.
15 maja 1899 r. papież Leon XIII beatyfikował go w 500-lecie jego śmierci.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

bł. Rajmund z Kapui
Doktryna św. Katarzyny ze Sieny
 
Rajmund z Kapui
Żywot świętej Katarzyny ze Sieny

Oddajemy do rąk polskich czytelników pierwsze w historii pełne wydanie żywota świętej Katarzyny ze Sieny autorstwa jej spowiednika, Rajmunda z Kapui.
 
III Zakon Dominikański - Fraternia bł. Imeldy
Błogosławiony Rajmund z Kapui
dominikanie.pl
Benedykt XVI przypomniał
życie i dzieło św. Katarzyny Sieneńskiej
 
Edgarda Ferri
Katarzyna ze Sieny

Podstarzały i schorowany Rajmund z Kapui, generał zakonu dominikanów, jest usilnie proszony o spisanie życia Katarzyny ze Sieny, którą znał jako przyjaciel i spowiednik, której towarzyszył w podróżach. Katarzyna od paru lat nie żyje. Rajmund zaczyna odtwarzać minione zdarzenia: o pierwszym, nie znanym mu okresie życia Katarzyny opowiada mu jej stara matka, późniejsze, w których Rajmund już uczestniczył, odtwarza z pamięci, z notatek, z relacji świadków. Powieść jest pełna faktów i informacji. Pokazuje grozę tamtych czasów: rywalizację miedzy miastami włoskimi, między Włochami i Francją, wszechobecną przemoc i okrucieństwo, ataki dżumy, wobec których ludzie są całkowicie bezbronni, niemoralność i podziały wśród wyższego duchowieństwa, polityczne i psychologiczne przyczyny i skutki przebywania papieża w Awinionie.

Ostatnia aktualizacja: 30.09.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Korykos, w Cylicji - św. Charytyny, męczennicy. Śmierć poniosła na początku IV stulecia. Przed tym musiała znosić rozmaite udręki: obcięto jej włosy, wybito zęby, połamano nogi i ręce. Fakt jej męczeństwa i oznaki wczesnego kultu znalazły swe potwierdzenie w inskrypcjach, odkrytych w latach dwudziestych przez archeologów amerykańskich.

W Beaulieu, we Francji - św. Flory. Była zakonnicą w klasztorze, który obsługiwał schronisko dla pielgrzymów. Zmarła w roku 1347 na skutek schorzeń, które odczuła po doznanych ekstazach.

oraz:

św. Apolinarego, biskupa (+ ok. 250); św. Attylana, biskupa (+ ok. 916); świętych męczenników Placyda, Maura, Eutychiusza, Wiktora, Flawii, Donata, Firmata i Fausta (+ VI w.); św. Trazeasza, biskupa (+ ok. 175)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG