WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

2 września
Święta Beatrycze z Silvy, dziewica

Zobacz także:

Święta Beatrycze z Silvy
Beatrycze Menezes urodziła się w miejscowości Ceuta w Portugalii w 1424 r. Należała do rodziny arystokratycznej; jej bratem był bł. Amadeusz z Portugalii, franciszkanin. Wychowała się na dworze księżnej Izabelli Portugalskiej. Kiedy księżna wyszła za mąż za Jana II Kastylijskiego, zostając królową Kastylii i Leon, Beatrycze razem z nią udała się do Hiszpanii.
Z racji swej urody Beatrycze wzbudzała zazdrość, także u królowej Izabelli. W wyniku intryg dworskich Beatrycze musiała ucieć z dworu Jana II Kastylijskiego i schronić się w klasztorze dominikańskim w Toledo. Spędziła w tym mieście 30 lat, mieszkając w klasztorze cysterek. Pod wpływem objawienia Matki Bożej, która poprosiła o założenie nowego zgromadzenia ku Jej czci, Beatrycze z kilkoma towarzyszkami - za zgodą Stolicy Apostolskiej - objęła na własność klasztor w Toledo, przyjmując go od królowej Izabelli I Kastylijskiej. W ten sposób w 1484 r. w Toledo powstał nowy zakon Sióstr Franciszkanek od Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zwanych także koncepcjonistkami.
W 1489 r., za pozwoleniem papieża Innocentego VIII, siostry przyjęły regułę cysterską. Zobowiązały się do codziennego odmawiania oficjum o Niepokalanym Poczęciu i oddały się pod władzę duchowieństwa archidiecezji. W 1501 r. papież Aleksander VI przyłączył je do wspólnoty benedyktyńskiej z San Pedro de las Duenas pod regułą św. Klary. Jednakże w 1511 r. Juliusz II dał im osobną regułę. W 1616 r. powstały także odrębne konstytucje zakonne. Drugi klasztor nowego zakonu ufundowano w 1507 r. w Torrigo; stamtąd siostry trafiły do siedmiu kolejnych, nowych fundacji, rozszerzając zakon na Portugalię, Hiszpanię, Włochy i Francję. Reguła zgromadzenia nakazywała noszenie pod białym habitem niebieskiego szkaplerza, który wkrótce stał się popularny w całej Hiszpanii.

Beatrycze zmarła 9 sierpnia 1490 r. w Toledo, w sześć lat po założeniu zakonu koncepcjonistek. Jest pochowana w klasztorze w Toledo. Beatyfikował ją w 1926 r. papież Pius XI, a kanonizował papież Paweł VI w 1976 r. Jest patronką więźniów.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

franciszkanie.pl
Św. Beatrycze z Silvy
deon.pl
Beatrycze Silva Meneses
Zakony i zgromadzenia zakonne na świecie
Siostry koncepcjonistki
Zgromadzenie Księży Marianów
Niebieski szkaplerz
Marianie Niepokalanego Poczęcia NMP
Historia niebieskiego szkaplerza
Niepokalanego Poczęcia NMP
 
Marie-Dominique Philippe OP
Szkaplerz: życie na wzór Maryi

Wiele milionów katolików nosi dyskretnie szkaplerz NMP z Góry Karmel. Ten skromny kawałek brązowego materiału jest "streszczeniem" habitu karmelitańskiego, znakiem oddania oraz ufności w obecność i opiekę Matki Bożej. Jest to także próba przeżywania swojego chrztu w szkole Maryi i pójście w ślady wielkich mistrzów tradycji mistycznej Karmelu. W tym krótkim eseju autor próbuje w oryginalny sposób ująć historię, przesłanie i duchowość szkaplerza karmelitańskiego.
Jerzy Zieliński OCD
W znaku szkaplerza

Książka pragnie przybliżyć piękno maryjnej duchowości, obecnej w Karmelu w sposób szczególny w znaku szkaplerza, gdyż - jak pisze Autor - "im bardziej jest się zapatrzonym w Maryję, tym bardziej i Jej, i nasz wzrok skierowują się na osobę Jezusa. I to jest sekret świętości, do odkrycia którego Maryja zaprasza w znaku szkaplerza". W książce zawarte są podstawowe informacje dotyczące nabożeństwa szkaplerznego oraz praktyczne wskazówki, jak naśladować Maryję. Adresowana jest do wszystkich noszących szkaplerz, a szczególnie do tych, którzy chcieliby przyjąć Maryję do swego życia w tym znaku.
Bartłomiej Kucharski OCD
Szata Maryi: szkaplerz karmelitański

Bogato ilustrowany albumik wydany na kredowym papierze, pragnie przybliżyć piękno maryjnej duchowości, obecnej w Karmelu w sposób szczególny w znaku szkaplerza. Publikacja zawiera podstawowe informacje dotyczące nabożeństwa szkaplerznego oraz praktyczne wskazówki, jak naśladować Maryję. Adresowana jest do wszystkich noszących szkaplerz, a szczególnie do tych, którzy chcieliby przyjąć Maryję do swego życia.
Krzysztof Wasilewski
Matko szkaplerza, oto dzieci Twoje
Śpiewnik szkaplerzny

Śpiewnik zawiera pieśni ku czci Matki Bożej Szkaplerznej oraz modlitwy i nabożeństwa do Pani Karmelu. W pierwszej części zebrano hymny i antyfony z chorału gregoriańskiego, ku czci Matki Bożej. W drugiej części znalazły się pieśni, piosenki, godzinki szkaplerzne, godzinki o Pocieszeniu Najświętszej Maryi Panny, z tekstami uwspółcześnionymi przez karmelitanki bose z Oświęcimia, oraz koronka szkaplerzna ku czci Matki Bożej z Góry Karmel.
Benedykt Belgrau OCD
Szkaplerza się trzymajmy

Czym jest szkaplerz? Jaka jest jego historia? Jakie jego znaczenie dzisiaj? Szkaplerz to widzialny znak opieki Matki Bożej. Człowiek potrzebuje materialnych i widzialnych znaków, które te rzeczywistości wyrażają. Szkaplerz jest tym szczególnym znakiem Maryi, znakiem Jej opieki. Każde z zamieszczonych w książce rozważań może być pomocne zarówno w odprawianiu nowenny przed uroczystością Matki Bożej z Góry Karmel, jak i w pogłębieniu swej duchowości. W symbolu szkaplerza możemy odkrywać, na jak wiele sposobów Bóg przychodzi człowiekowi z pomocą, także za wstawiennictwem Matki Bożej.
Teresa Szczepaniec
Szkaplerz w literaturze polskiej

Pamięć o szkaplerzu świętym, ożywiona tradycją literacką, towarzyszyła kolejnym pokoleniom Polaków i jest obecna dzisiaj. W literaturze polskiej od jej początków można odnaleźć ducha i klimat, którymi chciano żyć i nimi odnawiać swoją wiarę szkaplerzną. Na przełomie wieków, w różnych epokach literackich znani twórcy: pisarze i poeci wyrażają w swoich utworach miłość do Matki Bożej, powołują się często na szkaplerz i inne znaki z Jej wizerunkiem.

Ostatnia aktualizacja: 31.08.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Skanningen, w Szwecji - bł. Ingridy. Spokrewniona była z najznamienitszymi rodami kraju. Gdy owdowiała, utworzyła z siostrą i kilkoma przyjaciółkami grono tercjarek, współpracujących z dominikanami. Obdarowana została niezwykłymi darami. Odbyła pielgrzymkę do Ziemi Świętej i Rzymu. Od Marcina IV uzyskała potem upoważnienie do założenia klasztoru żeńskiego, który wyposażył jej brat. Zmarła wkrótce po jego uroczystym otwarciu w roku 1282. Wcześnie otoczono ją czcią, ale późniejsze starania o jej formalną aprobatę zamarły na skutek reformacji.

oraz:

św. Antonina, męczennika (+ IV w.); św. Elpidiusza, biskupa (+ V w.); św. Nonnoza, opata (+ VI w.); bł. Salomona Leclerq'a, męczennika (+ 1792); św. Zenona z Nikomedii, męczennika (+ III w.?)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG