WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

14 czerwca
Elizeusz, prorok

Zobacz także:

Elizeusz, prorok
Elizeusz to jeden z proroków Starego Testamentu. Był synem zamożnego wieśniaka, Szafata, który posiadał co najmniej dwanaście par wołów. Abel-Meholah, skąd pochodził, Euzebiusz i inni utożsamiali z Tell-Abu Sifri, położonym na zachodnim brzegu Jordanu. Żył w IX wieku przed Chrystusem. Około roku 860 przed Chrystusem Eliasz wezwał go do swego boku. Elizeusz był początkowo jego sługą. Potem, jak nam to opisuje 2 Krl 2, przejął po nim sukcesję. Gdy Eliasz był zabierany do nieba, upadł jego płaszcz. Elizeusz wówczas go podjął, otrzymując siłę i dar prorocki Eliasza. Stało się to za panowania Ochozjasza. Wkrótce Elizeusz towarzyszy już wyprawie przeciw Moabowi. Dynastii Achaba nie sprzyja, popiera natomiast Jehu, za którego panowania jego znaczenie wzrosło. Podobnie działo się za Joachaza (814-798 przed Chr.). Zmarł w czasie rządów Joasza, a więc na początku VIII stulecia.
W Drugiej Księdze Królewskiej, w rozdziałach 2-13, znajdujemy liczne relacje o jego czynach. Nie zebrano ich w porządku chronologicznym i nie posiadają jednolitego charakteru. Ukazuje się w nich nade wszystko jako cudotwórca - i to cudotwórca, o którym, gdyby nie epizod z niedźwiedziami rozszarpującymi dzieci (2 Krl 2, 23-24), można by powiedzieć słowami Ewangelii, że "przeszedł, dobrze czyniąc". Jest doradcą królów. Jorama podtrzymuje moralnie w czasie wojny z Syrią. Interweniuje, aby wynieść na tron Jehu, choć nie namaszcza go sam na króla. W czasie klęsk za Joasza jest duszą patriotycznego oporu; Joasz zwie go nawet swym ojcem. Ów patriotyzm w sposób ścisły łączy z żarliwym jahwizmem. Jest świadom jego uniwersalistycznego znaczenia. W duchu tego uniwersalizmu wytycza szlaki, na które wstąpi potem prorok Amos.
W pamięci pokoleń przetrwał przede wszystkim dzięki swej mocy cudotwórczej. Płaszczem Eliasza uderzył wody Jordanu, które rozstąpiły się na ten znak. Uczynił zdatnymi do picia wody źródła jerychońskiego. Ocalił od śmierci na pustyni wojsko izraelskie, gdy pomodlił się i wytrysnęła dla nich woda. Syryjski dowódca Naaman został przez Elizeusza oczyszczony z trądu. Dzięki swojej modlitwie dokonał wiele innych spektakularnych cudów. Jego niezwykłe czyny będą fascynować wielu. Znajdą też swe echa w chrześcijańskiej literaturze hagiograficznej, poniekąd również w legendzie o relikwiach proroka, przenoszonych do Aleksandrii czy Rawenny. Trafia do chrześcijańskich kalendarzy. Grecy umieścili go tam osobno pod dniem 14 czerwca oraz razem z innymi prorokami pod dniem 20 lipca. Natomiast Martyrologium Rzymskie wspomina go - z powołaniem się na św. Hieronima - w pierwszym z tych terminów.
Zgodnie z Katechizmem Kościoła Katolickiego (nr 61), "patriarchowie i prorocy oraz inne postacie Starego Testamentu byli i zawsze będą czczeni jako święci we wszystkich tradycjach liturgicznych Kościoła". Najbardziej znanymi postaciami Starego Testamentu, uznawanymi za osoby święte, są - oprócz Elizeusza - także Abraham, Mojżesz, Dawid i Eliasz, ponadto często również Adam i Ewa.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

o. Stanisław Strach
Święty Prorok Boży Elizeusz
Jarosław Charkiewicz
Prorok Elizeusz
ks. Tadeusz Hanelt
Uczeń Eliasza - Elizeusz
o. Marian Zawada OCD
Duchowo-mistyczny komentarz do cyklu Elizeusza
Jerzy Zieliński OCD
Herb Karmelu - historia, symbolika,
duchowe przesłanie (format DOC)
Biblijna lekcja religii
Prorok Elizeusz i jego cuda (format video)
gloria.tv
Elizeusz
Słownik biblijny
Elizeusz
Jan Andrzej Kłoczowski OP
Prorocy
Bernard Kowalczyk
Eliasz i Elizeusz jak wzór relacji
i służby w Kościele (format PDF)
 
ks. Tomasz Jelonek
Prorocy Starego Testamentu

Działalność prorocką kojarzy się powszechnie z przepowiadaniem przyszłości i religijnymi uniesieniami. Tymczasem nie to jest istotą profetyzmu biblijnego, zjawiska, które na tle zewnętrznie podobnych zjawisk starożytnego Wschodu, jawi się jako o wiele głębsze i niepowtarzalne. Książka to stanowi próbę kompleksowego ujęcia zagadnienia profetyzmu. Autor pragnie przybliżyć czytelnikowi, kim jest starotestamentowy prorok i jaka jest jego misja, osadzając działalność prorocką w kontekście historycznym i ukazując zapożyczenia i zasadnicze różnice w stosunku do działalności wróżbitów, znanych na starożytnym Wschodzie.
Lech Z. Niekrasz
"...który mówił przez proroków",
czyli Stary Testament w Ewangeliach

Czytając Ewangelie, nie trudno zauważyć, że odwołują się one do Starego Testamentu, zwłaszcza w sprawach niewypłacania zarobków, oszustwa, lichwiarstwa, przekupstwa sędziów itp. Autor w sposób popularno-naukowy wyjaśnia fragmenty Starego Testamentu zawarte w Nowym Testamencie, ukazując ich wypełnienie w osobie Jezusa Chrystusa.
Gianfranco Ravasi
Twarze Biblii

Na stronach tej książki proponujemy galerię portretów biblijnych. Pojawią się w niej święci, patriarchowie, prorocy, mędrcy, apostołowie i wiele skromniejszych postaci, naznaczonych ograniczeniami podobnymi do tych, jakie charakteryzują mężczyzn i kobiety wszystkich czasów i krajów. Będą to postaci polityczne (król Achaz), ministrowie (Sebna i Eliakim) albo rzymscy urzędnicy cesarscy (Kwiryniusz i Publiusz); pojawią się także niewolnicy (Onezym). Będą portrety osób symbolicznych (Enoch, Hiob lub Magowie), a także osobnicy prawie nieznani (mędrzec Agur, prorok Agabos lub kłótliwe Ewodia i Syntycha). Książka przekształca się więc w rodzaj świętej historii widzianej z naszej perspektywy, z punktu widzenia ludzkich bohaterów, których losy skrzyżowały się z obecnością Boga 0 czasem tajemniczą, innym razem chwalebną.

Ostatnia aktualizacja: 31.05.2014


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Soisson, we Francji - świętych Rufina i Walerego, męczenników. Ich historyczność poświadczona jest wczesnymi dowodami zlokalizowanej czci, a nie pisanymi, wiarygodnymi relacjami o ich życiu i śmierci. Miejscowy zarządca Rykcjowar kazał ich podobno wrzucić do rzeki Vesle.

Niedaleko Remiremont, w Wogezach - bł. Ryszarda, opata. Reformator mniszej obserwy, nowe życie wlał w aktywność kilku zakonnych wspólnot na terenie Flandrii, Walonii i zachodniej Francji. Dbał o skryptoria, biblioteki i wychowanie młodych. Zmarł w roku 1046.

oraz:

bł. Alojzego Marii Palazzola, prezbitera i zakonnika (+ 1886); świętych męczenników Anastazego, prezbitera, i Feliksa, mnicha (+ 852); św. Eteriusza, biskupa (+ VII w.); św. Kwinkcjana, biskupa Rodez (+ ok. 526); św. Marcjana, biskupa i męczennika (+ I w.)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG